Woningnood en statushouders

Een bericht op de website Rijksoverheid.nl: het komend halfjaar worden er 11.000 huurwoningen geclaimd voor asielzoekers met een verblijfsvergunning. En dat terwijl de woningnood groter is dan ooit en mensen vaak jaren moeten wachten op een huis.

https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2021/03/29/komend-halfjaar-woningen-nodig-voor-11.000-vergunninghouders

Je zou er bijna PVV-stemmer van worden! Bijna zeg ik, niet helemaal.
Want ik gun een echte vluchteling een plaatsje in Nederland, mits hij/zij bereid is te integreren in onze samenleving door onze taal en gebruiken te leren.
Maar 11.000 is veel, teveel zou ik bijna zeggen. Want ik gun dat Nederlandse gezin dat jaren op een grotere woning moet wachten, net zo goed een plekkie. En 11.000 per halfjaar is 22.000 per heel jaar.
Maar ik heb de wijsheid ook niet in pacht, zeg ik er gelijk bij. Waarvan akte….

Zondagmiddagwandeling

Zondagmiddag: zwaar bewolkt en vrij kil. Winterjas hoog dichtgeknoopt, wandelschoenen aan. Even naar buiten, beweging en afleiding.

Ik volg het pad onderaan de slaperdijk die Ter Heijde en Monster van elkaar scheidt. Langs de kersenkas waar de kersenbomen in bloei staan. Fietsers bovenop de dijk rechts van me.
Veel kleine vogeltjes aan weerskanten van me, je hoort ze meer dan dat je ze ziet. Grasmussen of graspiepers, iets dergelijks volgens mij. Puttertjes hoor ik de laatste dagen ook veel. Alsof er ineens duizenden tegelijk vanuit het hoge noorden zijn afgezakt naar Nederland.

Bij het J.J.M. van den Burggemaal sla ik linksaf en via de nieuwe woonwijk Grote Geest aan de rand van Monster loop ik terug naar huis. Grote huizen, grote auto’s in de carport, een en al welvaart. Maar welvaart en welzijn zijn niet hetzelfde. Zijn deze mensen echt gelukkig in hun grote huizen?

Onderweg bij een vijver spot ik bovenstaande aalscholvers op de grens van woonwijk en duin. Even een foto, een stukje schoonheid, een ‘bewijs’ van mijn wandeling voor wie het niet gelooft. Kijk maar, ik was er echt….

Een koud landje, dat is Nederland. Je koestert de mooie, warme dagen. Ze zijn duidelijk in de minderheid. De winter duurt lang, het voorjaar niet op gang. Altijd die wolken, die kilte – je vlucht naar binnen maar ook daar vindt je het vaak niet.
Je zit de tijd uit en wacht op verandering: zon en warmte, een einde aan de corona-maatregelen zodat je de verveling thuis kunt ontvluchten.

PVV de grootste in Ter Heijde

Copyright foto: ad.nl

De PVV is bij de afgelopen verkiezingen de grootste geworden hier in Ter Heijde (bron).

Dit verbaast mij eigenlijk niks.

De bevolking van dit stranddorp bestaat voor zover ik kan zien voor een flink deel uit werklui in loondienst en ZZP’ers. Hardwerkende lieden die vroeger waarschijnlijk PvdA stemden omdat die partij voor de arbeiders opkwam. Maar ze kozen op een gegeven moment vrij massaal voor Geert Wilders, omdat ze zich – denk ik – in de steek gelaten voelden door de collaboratie van de PvdA met achtereenvolgende CDA en VVD regeringen.
Want bij de vorige verkiezingen vier jaar geleden leed de PvdA een enorme nederlaag na 4 jaar met Rutte c.s. in een kabinet gezeten te hebben en meegewerkt te hebben aan diverse bezuinigingen,

En deze mensen voelen zich bedreigd door allerlei veranderingen in de Nederlandse samenleving – de ‘verkleuring’ van de bevolking door de instroom van allochtonen, door Marokkaanse moordbendes, door de invloed van de Turkse regering op Turken in Nederland, door asielzoekers die ‘onze’ huizen inpikken – en meer.

Een dorpsgenoot van mij die regelmatig berichten op Facebook vóór Geert Wilders en tégen alle andere politieke partijen plaatst, had gisteren een zeer negatief bericht over D66 op zijn tijdlijn staan. Het bericht sprak over ‘De ratten van D66 die aan ons Nederland knagen’ en ‘Sigrid Kaag is een terroristenvriend’. Het laatste heeft te maken met de Palestijnse echtgenoot van Kaag en een daaruit voortvloeiende sympathie voor de Palestijnse zaak.

Deze dorpsgenoot had duidelijk moeite met de drie zetels verlies van Geert en de winst van Sigrid. Het is machteloze woede en frustratie die zich vertaalt in haatdragende berichten op social media. Verbaal geweld, zeker niet zonder risico, want het leidt tot een verruwing van het debat waarbij fysiek geweld soms een volgende stap kan zijn.

Ik was zelf overigens ook niet blij met de uitslag, want ik had graag een andere regering gewild. Tien jaar Rutte is genoeg, vind ik. Tijd voor een ander accent – meer mensen en milieu, minder economische groei. En een hervorming van de Belastingdienst. Maar de kiezer heeft gesproken en die is helaas voor een flink deel rechts en conservatief.

Verkiezingen 2021

Het straatbeeld van Ter Heijde is sinds gisteren enigszins veranderd: de gemeente Westland plaatste namelijk een verkiezingsbord bij de entree van ons mooie dorp, naast de oude reddingsboot.

Wat direct opvalt is het grote aantal affiches op het bord. Ik tel 30 (!) partijen die meedingen naar de gunsten van de kiezer. En een groot deel daarvan zijn nieuwkomers.
En nee, ik heb werkelijk geen idee wat partijen als Bij 1, Nida, Volt, Splinter en Ja21 aan de bestaande namen toevoegen.

Om iets van die sluier op te heffen heb ik van al die nieuwe of betrekkelijke nieuwe partijen er twee gegoogeld: de Piratenpartij en de partij Jezus Leeft, vooral omdat de namen van deze groeperingen me nieuwsgierig maakten.

De Piratenpartij doet volgens mij al voor de tweede keer mee. Ze hebben een interessant programma met genoeg frisse ideeën die in sommige gevallen ook voor een deel mijn instemming hebben. Op hun website (de link staat onder de naam hierboven) is alles te lezen. Hieronder een citaat uit hun verkiezingsprogramma:

De Piratenpartij wil investeren in goede publieke voorzieningen als zorg, wonen en onderwijs, zodat ieder kind gelijke kansen krijgt. Wij kiezen voor robuuste sociale zekerheid, die ervoor zorgt dat ook in crisistijd niemand in armoede hoeft te leven. Wij pakken marktmacht aan, zodat ook kleine ondernemers eerlijke kansen krijgen. Wij brengen broodnodige ICT-kennis de Tweede Kamer in, zodat ICT-fails zo snel mogelijk tot het verleden behoren. Wij investeren liever in testcapaciteit,​ bron- en contactonderzoek en voldoende zorgpersoneel,​ dan dat we burgerrechten en vrijheden inperken.

Dat klinkt niet helemaal verkeerd, maar papier is geduldig. En de realiteit een stuk weerbarstiger. En hoe gaan ze dat allemaal betalen?
De Piratenpartij pleit verder voor een ‘vrije democratie’, waarin alle ‘kennis, kunst en cultuur’ voor iedereen beschikbaar is, zonder auteursrechten of wat voor beperkingen dan ook.
Dat laatste lijkt mij niet helemaal eerlijk….

De partij Jezus leeft wil dat we niet de politiek, maar Jezus volgen. Concreet betekent dit volgens hen dat er geen cent meer naar Europa mag gaan en dat de corona-maatregelen nutteloos zijn omdat alleen Jezus ons kan verlossen van ziektes. Op hun website kun je o.a. het volgende lezen:

Bent u het ook zat om ieder jaar nieuwe beloftes te horen van de politiek die niet worden waargemaakt?! Voelt u zich ook bedrogen door verkiezingsbeloftes? Straf de politiek dan voor eens en voor altijd af. Stel u vertrouwen op JEZUS CHRISTUS, Hij maakt al Zijn beloften waar!

Nederlanders! Reken af met dit falend beleid. Nederland gaat de opwarming van de aarde niet tegenhouden! Jezus belooft een Nieuwe Hemel en een Nieuwe Aarde! Deze schepping wordt niet mooier door geld uit te geven aan Europese Unies “klimaatakkoorden”! Ook niet door de boeren weg te pesten van het platteland en daar vervolgens zoveel mogelijk huizen te bouwen!

Nee! Een vaccin gaat ons land niet redden! Jezus Redt! Hij stierf voor onze zonden(schuld). Laat het niet langer toe dat er honderden miljoenen worden uitgegeven aan vaccins die niet eens degelijk zijn getest. U bent toch zeker geen proefkonijn?

Tja, mij dunkt dat Jezus ons kan redden via het gebruik van een vaccin en andere middelen. Want Jezus schakelt mensen en middelen in tot zijn dienst. Iets dat de mensen van ‘Jezus Redt’ blijkbaar niet erkennen….

Maar hoe dan ook verwacht ik niet dat bovenstaande twee partijen de Kamer zullen halen. Rutte zal de verkiezingen opnieuw gaan winnen, als een beloning voor het leiderschap dat onze premier tot nu toe heeft getoond tijdens de corona-crisis.
Ik hoop alleen niet dat de VVD opnieuw in de regering komt, want na al die jaren van (neo)liberaal beleid zijn we eigenlijk wel toe aan iets anders, vind ik….

Klein landje

Vanaf het duin in Ter Heijde kun je bij helder weer de haven van Rotterdam zien. Ja precies, daar rechts van die kerktoren, daar zie je de havenkranen de lucht in steken.

En je kijkt daarmee het hele Westland over, van west naar zuidwest, een gebied waar zo’n 100.000 mensen wonen en miljarden omgaan in de export van tuinbouwproducten. Het illustreert een beetje hoe klein, druk en dichtbevolkt dit landje is, al maakt het natuurlijk verschil of je in West-Nederland of Oost-Groningen woont….

Vijftien miljoen mensen Zeventien miljoen mensen, op dat hele kleine stukje aarde…..het liedje van Fluitsma en Van Thijn uit 1996 behoeft aanpassing, want we zijn gegroeid en blijven groeien. En we groeien dicht met bedrijfsterreinen, wegen, woningbouwlocaties, recreatieterreinen en meer.

En voor een stiltezoeker als ik komen er steeds minder plekken. Want zelfs in de meeste natuurgebieden is het niet echt stil, maar hoor je het verkeer op een nabijgelegen weg. Of wordt je bijna van je sokken gereden door mountainbikers. Of zit je net onder een aanvliegroute van Schiphol. Het is de prijs van overbevolking en welvaart in dit kleine landje.

Muziek verbroedert (2)

In het kader van Playing for Change nog zo’n fijn liedje: Listen to the music, een nummer oorspronkelijk van de Doobie Brothers. Een heel toepasselijke titel overigens, want daar draait natuurlijk alles om bij Playing for Change, om dat luisteren naar mooie muziek….

Vuurwerk en verveling

Vuurwerk gisteren, regen vandaag.

Het was gisteren onrustig in Ter Heijde: de jongelui waren vrij van school, hadden blijkbaar weinig anders te doen dan de straten onveilig maken en bezaten nog wat knalvuurwerk van de vorige jaarwisseling. Of ze hadden het nieuw aangeschaft op het world wide web. Hoe dan ook: een flink deel van de middag en avond was het raak.

Dus zaten we met twee gestreste honden in huis die niet meer wisten waar ze het zoeken moesten. Trillend van angst onder een stoel. Of bij het baasje op schoot op zoek naar bescherming. Met grote angstogen naar buiten kijkend, in afwachting van de volgende knal. En toen het bedtijd was mee naar de slaapkamer, zo dicht mogelijk bij ons.

Maar vandaag is het gelukkig rustig, want het regent al de hele middag. Dus de belhamels van gisteren zitten vandaag droog binnen achter hun spelcomputer. En de honden kunnen een beetje bijkomen van de schrik. Alleen verveelt het baasje zich stierlijk nu het geen wandelweer is. En duurt de zondag hem eigenlijk veel te lang. Ja, het is altijd wat…..

Herkent u zich in bovenstaand bericht?? Heeft u ook huisdieren die bang voor vuurwerk zijn? Of vindt u het ook moeilijk om de zondag door te komen? Klik op de ‘komma’ naast de titel van dit bericht en laat een reactie achter. Alvast bedankt!

Herdenken

Bij de ingang van ons dorp staat sinds een aantal weken een groot fotopaneel in het kader van 75 jaar vrijheid. De website van de Historische vereniging Monster en Ter Heijde verschaft de nodige informatie hierover. Ik neem dit gemakshalve hier over:

Aan de ene kant een foto van Ter Heijde anno 1943. Als onderdeel van de aanleg van de Atlantikwall is ons dorp in 1943 door de Duitse bezetter ontruimd en afgebroken, op de kerk en café De Sport na. 509 inwoners werden elders ondergebracht. Verreweg de meeste mensen kwamen terecht in Monster en Poeldijk maar 26 ook elders. In 1944 werd ook de Heijdseweg ontruimd en gesloopt. Daar woonden 486 personen.

De kerk is op laatste moment gered door de inspanning van burgemeester Kampschöer. Ook het 17e-eeuwse gasthuis mocht blijven staan, maar dat is uiteindelijk toch afgebroken vanwege de slechte staat, waarin het verkeerde. De Joodse gezondheidskolonie, waar de Duitsers zich vanaf juni 1940 in hadden gevestigd, is ook afgebroken. De kerk werd door de Duitsers gebruikt als opslag en als stal voor de legerpaarden. Na de oorlog duurde het tot in de vijftiger jaren voordat Ter Heijde weer opgebouwd was en de bewoners konden terugkeren.

Aan de andere kant een foto van een vliegtuigwrak bij de Monsterse molen. Het gaat om een Fokker D.XXI jachtvliegtuig met registratienummer 222. Het jachtvliegtuig was op 10 mei 1940 om 3.48 uur in de ochtend opgestegen vanaf vliegveld Ypenburg. De vlieger was  de 30-jarige 1e luitenant Pierre Ruys de Perez. Boven het Westland werd hij aangevallen door de Luftwaffe. Door een defect aan de laadinrichting van de mitrailleurs heeft de piloot echter geen enkel schot kunnen lossen. Na beschieting kwam het toestel om 4.53 uur neer op de zgn. molenwei in Monster, dat is de plek tussen de Rijnweg en de Haagweg waar nu het benzinestation staat.

De piloot was bij de beschieting gewond geraakte aan zijn arm. Na de capitulatie kwam hij in het verzet terecht. In 1941 probeerde de adellijke Ruys de Perez met twee anderen naar Engeland te ontsnappen in een 5 meter lange houten motorboot. Deze poging mislukte. Hij ging opnieuw in het verzet en werd verschillende keren opgepakt. Hij heeft onder meer gevangen gezeten in het ‘Oranjehotel’ in Scheveningen. Op 15 augustus 1942 is hij vanuit de gevangenis aan de Weteringschans in Amsterdam naar de duinen van Bloemendaal gebracht en gefusilleerd.

Hij is bijgezet in een graftombe op de algemene begraafplaats in Bloemendaal.

In Aerdenhout is er een laan naar hem vernoemd. De correspondentie die hij tijdens zijn gevangenschap in het Oranjehotel voerde met zijn vrouw wordt bewaard bij het NIOD.

Op 6 mei 1946 is hij postuum onderscheiden met het Vliegerkruis.

Het wrak heeft volgens de overlevering nog lange tijd dienst gedaan als speeltoestel voor kinderen en werd naderhand gesloopt door omwonenden. Op de op het publieksbord getoonde foto staan twee kinderen bij het toestel en zitten er twee in wat er over is gebleven van de cockpit. Aanvankelijk lag het toestel met de neus naar boven. Er is een foto waarop de huizen aan de Haagweg en de Molenweg te zien zijn. De locatie staat daardoor nauwkeurig vast. Op een andere foto poseren Duitse en Nederlandse militairen in uniform bij het wrak. Die foto moet vlak na de capitulatie zijn gemaakt.

Tot zover de informatie van de Historische Vereniging. De website vindt u hier. Mooi dat zo’n vereniging de herinnering aan vroeger levend houdt! Een mens staat met één been in het verleden en het andere richting de toekomst.

Mijn hand

Mijn hand laat zien wat het de afgelopen week gedaan heeft, namelijk fysiek werk verricht:

De vingers met name vertonen duidelijke ‘gebruikssporen’. Logisch, ze hebben de hele week een schoffel vastgehouden en in de grond gegraaid om onkruid in de harten van planten uit te trekken.

Maar de ringvinger van die hand vertoont nog iets anders: een trouwring. En die ring kan motiveren om dit werk te doen en te blijven doen, net als de waardering van werkgever en collega’s, het voldane gevoel als een stuk werk af is, een naderende koffiepauze of een vakantie over niet al te lange tijd.

Ja en dan zijn verbrokkelde en gescheurde nagels en rouwranden onder die nagels helemaal niet zo erg!

Op slechte momenten, als fysieke vermoeidheid, stress iets anders haar tol eist, kan die hand ook weleens gebald zijn:

En dan kan het soms stormen in mijn hoofd en is alles duister en wankel ik aan de rand van een ravijn.
Maar stormen gaan altijd weer liggen, vroeg of laat, waarna de zon doorbreekt en ik verder kan.

Violen

De buurman op nummer 2 verkoopt violen in een hangzak. Ze leunen in een rijtje tegen de gevel bij hem en zijn er in vier kleuren: geel, paars, violet en wit met een geel hartje. Een A4-tje achter het raam vermeldt prijs en wijze van betaling: ‘6 euro per zak, geld in de brievenbus.’ Zo haal je voor een paar euro’s een beetje lente in je tuin. Een beetje kleur, voor een opgewekt humeur.

Op nummer 18 in onze straat is afgelopen week een vrouw overleden, hoorden we vanochtend in de kerk. Het is langs onze deur gegaan zonder dat we iets gezien of gehoord hebben. De dood trekt zich nergens wat van aan. Als ze nog geleefd had, had ze misschien ook violen gekocht bij de buurman aan het begin van de straat, net als wij…