Vrolijke gospel

Vrolijke gospel, uit Amerika (natuurlijk, waar anders vandaan??) hieronder, van een zanger die Forest Sun heet. Het is zijn voornaam, Forest Sun Schumacher is zijn volledige naam.

Het liedje heet ‘That other shore’, oftewel: de hemel, die ‘andere kust’ waar overleden dierbaren zich thans bevinden, dierbaren die de zanger ooit hoopt terug te zien.

Het liedje heeft een opgewekt ritme, blaasinstrumenten creëren een feestje – alsof een harmonieorkest langskomt op een zonnige Koningsdag….

David Gray – Heart and soul

Een mooi, apart liedje: Heart and soul van David Gray. Hieronder op video met de tekst onderin het beeld.

Over de betekenis van die tekst moet ik trouwens nog eens diep nadenken…
Maar soms is een liedje gewoon mooi terwijl je de tekst nauwelijks begrijpt. Het gevoel, de emotie raakt je en de rest is niet zo belangrijk.

Woede over onrecht

Woede over het onrecht in de wereld: ik had deze emotie afgelopen weekend toen ik in de krant las over een massamoord in een Ethiopische stad. Een opstand in het noorden van Ethiopië tegen het federale gezag is daar uitgelopen op een bloedige strijd, waarbij militairen van het buurland Eritrea de reguliere Ethiopische troepen assisteren bij het neerslaan van de opstand.

Toen honderden burgers in de stad Aksum uit angst voor de Eritreeërs een kerk waren binnengevlucht, werden ze naar door de soldaten naar buiten gesleept en daar afgeslacht. De lijken liet men dagenlang op straat liggen….let wel: burgers, geen soldaten!

Je zou graag willen dat dit onrecht gewroken wordt, dat de daders gestraft worden en de slachtoffers gecompenseerd, maar dat zal wel nooit gebeuren. En zo gaat het meestal: onrecht regeert in deze wereld, het kwaad woekert voort en de de slachtoffers vinden geen troost, behalve misschien bij God.

En dat maakt je boos als mens.

Je zou bijna als Bruce Cockburn in onderstaand liedje geweld met geweld willen beantwoorden. If I had a rocket launcher – als ík toch een wapen had, een leger, de potentie om op te treden: ik zou er op af gaan en orde op zaken stellen. Machteloze woede is het, meer niet, want je hebt nu eenmaal de macht niet om op te treden.

De zanger schreef het liedje begin jaren tachtig na een bezoek aan een Guatemalteeks vluchtelingenkamp dat regelmatig vanuit de lucht bestookt werd door helikopters van het regeringsleger van Guatamala, een land dat indertijd bestuurd werd door een wrede dictator.
Als ik een raketwerper had, dan haalde ik die helikopters neer. Geweld met geweld beantwoorden.

De woede die de zanger voelt is legitiem. De manier waarop hij deze woede verwoord in een songtekst is misschien een ander verhaal.

Het roept wel een vraag op: hoe ver mag je gaan om het kwaad te bestrijden? Mag je geweld met tegengeweld bestrijden? Of is dat een heilloze weg omdat geweld alleen maar meer geweld oproept? Het is misschien een theoretische discussie omdat het nooit zover zal komen, maar toch, het zijn wel vragen die bij me opkomen….

Bij u misschien ook, lezer??

Zaterdag

Echtgenote verblijft vandaag en morgen bij haar moeder, ik blijf alleen achter met mijn gedachten, een stapeltje boeken en de tv.

Wat die tv betreft: het programma Roderick zoekt Licht ging vanmiddag over een Nederlandse pastoor, Theo van Osch, die tegenwoordig als kluizenaar in Zuid-Frankrijk leeft en werkt. Een oude kapel met een lekkend dak en kapotte ramen is de plek waar hij dagelijks de mis opdraagt en de eucharistie viert – het liefst zonder publiek, want die verstoren nogal eens de heiligheid van het gebeuren.

Als protestant komt zoiets mij vreemd voor, want het zijn nu juist de mensen voor wie de kerkdienst bedoeld is, zo lijkt me.
Nee, het gaat om God, zal een katholiek waarschijnlijk zeggen, maar ja, die is alleen in geestelijke zin aanwezig in de kerk en dat oogt toch een beetje kaal…..

Pastoor Theo van Osch, foto: Kro/Ncrv

Vorige week hadden we nog sneeuw en vorst, nu al lente en een beetje zon. Ik hoorde deze week voor het eerst heggenmussen zingen, dan weet je dat de lente er aan komt maar dat het nog vroeg in het jaar is, heel vroeg.

In onderstaand filmpje hoor je niet alleen de zang van dit vogeltje, maar kun je hem ook goed zien. Vrij opvallend is de blauwgrijze kop en schouders, waarmee hij zich onderscheidt van een ‘gewone’ mus.

Ik heb even in de tuin gezeten vanmiddag, zonder heggenmus en met een stevig windje. De groentebakken liggen overdag bloot, zodat de zon ze kan verwarmen. Dan kan ik volgende week proberen om wat te zaaien onder een plastic tunneltje, tegen de regen en de kou die ongetwijfeld nog komt.

Verkiezingen 2021

Het straatbeeld van Ter Heijde is sinds gisteren enigszins veranderd: de gemeente Westland plaatste namelijk een verkiezingsbord bij de entree van ons mooie dorp, naast de oude reddingsboot.

Wat direct opvalt is het grote aantal affiches op het bord. Ik tel 30 (!) partijen die meedingen naar de gunsten van de kiezer. En een groot deel daarvan zijn nieuwkomers.
En nee, ik heb werkelijk geen idee wat partijen als Bij 1, Nida, Volt, Splinter en Ja21 aan de bestaande namen toevoegen.

Om iets van die sluier op te heffen heb ik van al die nieuwe of betrekkelijke nieuwe partijen er twee gegoogeld: de Piratenpartij en de partij Jezus Leeft, vooral omdat de namen van deze groeperingen me nieuwsgierig maakten.

De Piratenpartij doet volgens mij al voor de tweede keer mee. Ze hebben een interessant programma met genoeg frisse ideeën die in sommige gevallen ook voor een deel mijn instemming hebben. Op hun website (de link staat onder de naam hierboven) is alles te lezen. Hieronder een citaat uit hun verkiezingsprogramma:

De Piratenpartij wil investeren in goede publieke voorzieningen als zorg, wonen en onderwijs, zodat ieder kind gelijke kansen krijgt. Wij kiezen voor robuuste sociale zekerheid, die ervoor zorgt dat ook in crisistijd niemand in armoede hoeft te leven. Wij pakken marktmacht aan, zodat ook kleine ondernemers eerlijke kansen krijgen. Wij brengen broodnodige ICT-kennis de Tweede Kamer in, zodat ICT-fails zo snel mogelijk tot het verleden behoren. Wij investeren liever in testcapaciteit,​ bron- en contactonderzoek en voldoende zorgpersoneel,​ dan dat we burgerrechten en vrijheden inperken.

Dat klinkt niet helemaal verkeerd, maar papier is geduldig. En de realiteit een stuk weerbarstiger. En hoe gaan ze dat allemaal betalen?
De Piratenpartij pleit verder voor een ‘vrije democratie’, waarin alle ‘kennis, kunst en cultuur’ voor iedereen beschikbaar is, zonder auteursrechten of wat voor beperkingen dan ook.
Dat laatste lijkt mij niet helemaal eerlijk….

De partij Jezus leeft wil dat we niet de politiek, maar Jezus volgen. Concreet betekent dit volgens hen dat er geen cent meer naar Europa mag gaan en dat de corona-maatregelen nutteloos zijn omdat alleen Jezus ons kan verlossen van ziektes. Op hun website kun je o.a. het volgende lezen:

Bent u het ook zat om ieder jaar nieuwe beloftes te horen van de politiek die niet worden waargemaakt?! Voelt u zich ook bedrogen door verkiezingsbeloftes? Straf de politiek dan voor eens en voor altijd af. Stel u vertrouwen op JEZUS CHRISTUS, Hij maakt al Zijn beloften waar!

Nederlanders! Reken af met dit falend beleid. Nederland gaat de opwarming van de aarde niet tegenhouden! Jezus belooft een Nieuwe Hemel en een Nieuwe Aarde! Deze schepping wordt niet mooier door geld uit te geven aan Europese Unies “klimaatakkoorden”! Ook niet door de boeren weg te pesten van het platteland en daar vervolgens zoveel mogelijk huizen te bouwen!

Nee! Een vaccin gaat ons land niet redden! Jezus Redt! Hij stierf voor onze zonden(schuld). Laat het niet langer toe dat er honderden miljoenen worden uitgegeven aan vaccins die niet eens degelijk zijn getest. U bent toch zeker geen proefkonijn?

Tja, mij dunkt dat Jezus ons kan redden via het gebruik van een vaccin en andere middelen. Want Jezus schakelt mensen en middelen in tot zijn dienst. Iets dat de mensen van ‘Jezus Redt’ blijkbaar niet erkennen….

Maar hoe dan ook verwacht ik niet dat bovenstaande twee partijen de Kamer zullen halen. Rutte zal de verkiezingen opnieuw gaan winnen, als een beloning voor het leiderschap dat onze premier tot nu toe heeft getoond tijdens de corona-crisis.
Ik hoop alleen niet dat de VVD opnieuw in de regering komt, want na al die jaren van (neo)liberaal beleid zijn we eigenlijk wel toe aan iets anders, vind ik….

Meer sterren dan zandkorrels

Foto: Andrew Seaman, Unsplash

Gelezen in een al wat ouder nummer van het natuurblad Roots, dat in de kantine op mijn werkplek lag:

Er zijn waarschijnlijk meer sterren in het heelal dan zandkorrels op aarde.

De auteur van deze stelling is de Nederlandse sterrenkundige Govert Schilling, niet de eerste de beste. Hij baseert het op de volgende berekening:

Zandkorrels zijn niet allemaal even groot, maar gemiddeld passen er zo’n tienduizend in een kubieke centimeter. De totale oppervlakte van alle zandwoestijnen op aarde ligt in de orde van 25 miljoen km2. Als we aannemen dat dat oppervlak bedekt is met gemiddeld vier centimeter zand, komen we uit op honderd triljoen zandkorrels (een 1 met twintig nullen). Het aantal sterrenstelsels in het waarneembare heelal is ongeveer 100 miljard en elk stelsel telt gemiddeld zo’n 100 miljard sterren. Dat betekent dat er naar schatting 10 triljard sterren in het heelal zijn (een 1 met tweeëntwintig nullen). Dus ja: de sterren in het heelal zijn ongeveer honderd maal zo talrijk als de zandkorrels op aarde. Onvoorstelbaar, maar echt waar.

Een redenering met de nodige aannames en ruwe schattingen. Is vier centimeter zand in de woestijnen niet veel te laag geschat? En hoe weet je dat er 100 miljard sterrenstelsels zijn en dat elk sterrenstelsel 100 miljard sterren bevat? Hoe kún je zoiets überhaupt weten?

Maar toch, Schillings punt is duidelijk: het aantal sterren in het heelal is onvoorstelbaar groot. En dan nog die zwarte gaten en de uitdijing van datzelfde heelal. Wat voor functie heeft het allemaal, waarvoor is het gemaakt??

Zó klein…..

Foto: Reporters/Barcroft

Wetenschappers ontdekten onlangs in de regenwouden op Madagascar bovenstaande piepkleine kameleon. Het is een nieuwe soort en hij mag zich tooien met de titel ‘Kleinste reptiel ter wereld’. En ja, het exemplaar op de foto is een volwassen dier!

Hoe bijzonder is het dat er nog steeds nieuwe diersoorten ontdekt worden! En hoe belangrijk om de leefgebieden van deze dieren te beschermen zodat ze zich kunnen handhaven. Gelukkig is het leefgebied van Brookesiana nana, zoals de mini-kameleon officieel heet, inmiddels tot beschermd natuurgebied verklaard.

Holocaust herdenking

Om nooit te vergeten: de gruwelen die plaatsvonden in de concentratiekampen van de Nazi’s, waarvan Auschwitz het symbool is geworden.

Vandaag 76 jaar geleden werd Auschwitz bevrijd door de Russen en in 2005 werd deze datum uitgeroepen tot ‘Holocaust Memorial Day‘ door Kofi Annan, toenmalig secretaris-generaal van de V. N.. Opdat we het niet zullen vergeten…

Het Nederlands Auschwitz Comité organiseert de herdenking in ons land, die echter vanwege corona maar door een beperkt aantal mensen bijgewoond kan worden. Maar de herdenking wordt a.s. zondag uitgezonden op tv voor iedereen die thuis moest blijven. Meer informatie daarover vindt u via de link hieronder.

https://www.auschwitz.nl/nederlands-auschwitz-comite/onze-activiteiten/nationale-holocaust-herdenking/

————————————————————-

Zoals het citaat hierboven laat zien was voor veel mensen de Holocaust een breekpunt in hun relatie met God. Want waarom greep God niet in??

Maar het was geen god die deze gruwelen deed, het waren ménsen. En het waren ook ménsen die passief toekeken hoe de nazi’s de joden wegvoerden, ook in ons land: ambtenaren die meewerkten aan de organisatie van de transporten, predikanten die van de kansel preekten dat men gehoorzaamheid verschuldigd was aan de Duitse overheid, brave burgers die alleen maar aan hun eigen hachje dachten.
En voor de geallieerden hadden de concentratiekampen geen prioriteit, men concentreerde zich op de oorlog aan het front.
Wat een tragedie! Waar mensen passief blijven, krijgt de duivel vrij spel, een waarheid die ook in onze tijd nog geldt.

De geschiedenis van een huis

Het heet op de cover een roman, maar het neigt meer naar non-fictie: het nieuwe boek van de Vlaamse schrijver Stefan Hertmans, De Opgang. Het is een reconstructie van de geschiedenis van een huis in het Belgische Gent en zijn bewoners gedurende W.O. II en de decennia erna, een geschiedenis die verweven is met die van de schrijver zelf.


Als Stefan Hertmans in 1979 een huis koopt in een vervallen buurtje in Gent, kan hij niet vermoeden welk een bewogen geschiedenis er schuilgaat achter de armoedige, met een bestofte blauwe regen begroeide gevel van het huis. Het is de geschiedenis van een felle Vlaamse nationalist en zijn godvrezende Nederlandse vrouw. De man collaboreert met de Duitsers gedurende de oorlog, wordt daarvoor na de oorlog veroordeeld en laat zijn vrouw en kinderen achter met de puinhopen van zijn leven.

De zoon van de Vlaming wordt later professor in de Letterkunde en Stefan Hertmans is een van zijn leerlingen. In een boek dat de zoon later schrijft over zijn vader (‘Zoon van een foute Vlaming‘) wordt Hertmans terloops genoemd als huidige bewoner van het ouderlijk huis, zonder dat deze zich daarvan op dat moment bewust is. Er is nog zo’n ‘raakpunt’ in het boek: de notaris die als makelaar optreedt bij de verkoop van het huis aan Hertmans blijkt een zoon te zijn van de advocaat die kort na de oorlog de collaborateur voor het gerecht verdedigde.
Maar deze raakvlakken worden pas twintig jaar later zichtbaar als Hertmans het huis alweer verkocht heeft en hij als bij toeval het boek ‘Zoon van een foute Vlaming’ leest en daarin dan zichzelf tegenkomt. En daar begint dan uiteindelijk de wordingsgeschiedenis van het boek, de reconstructie van de geschiedenis van het huis.

Voor De Opgang gebruikte Hertmans persoonlijke getuigenissen, dagboeken, processtukken en ander archiefmateriaal. Om de details in te vullen gebruikte de schrijver zijn eigen fantasie. Het leidt al met al tot een uiterst boeiend en meeslepend verhaal. De levendige stijl met soms sappige dialogen in plat-Vlaams draagt daaraan ook het nodige bij.
Voor een ‘Ollander zijn die Vlaamse woorden en uitdrukkingen trouwens niet altijd even makkelijk te begrijpen, maar dit doet niks af aan de kracht van het verhaal. Net zo min als de gvd’s die helaas hier en daar de tekst ontsieren…..

In een kort filmpje hieronder vertelt de schrijver zelf over de totstandkoming van zijn boek.

Muziek verbroedert (1)

Playing for Change is een project waarbij muzikanten from all over the world met elkaar musiceren onder het motto ‘Muziek verbroedert’. Het levert mooie staaltjes op, zoals onderstaande folkklassieker in een nieuw jasje: Cottonfields van de legendarisch blues- en folkzanger Leadbelly.

De zanger in de schommelstoel is blind en Amerikaans; verder spelen muzikanten uit Mexico, Japan, Brazilië, Hawaii en Argentinië mee. Plus nog een stuk of wat andere Amerikanen.
Het levert muziek op waar ik een beetje blij van wordt.