Vrijheid en spijt

Bird On A Wire is een klassiek liedje van Leonard Cohen wat gaat over de vrijheidsdrang van een mens en de gevolgen daarvan voor andere mensen. De fouten die gemaakt worden, het verdriet bij de naasten die hierdoor geraakt worden. En de wroeging en spijt vervolgens daarover bij de ‘dader’.

Enfin, van de vele covers die van dit nummer gemaakt zijn, is de onderstaande van Katey Sagal misschien wel een van de meest geslaagde. Het raakte mij tenminste best wel, ik hoop u ook…

Kleine Vos op vrouwenmantel

Je ziet niet veel vlinders de laatste jaren. Jammer, het is een verarming van de natuur. Het is de prijs die we betalen voor al het bouwen, bemesten, rijden en vliegen.
De bodem verzuurt door wat er uit de lucht valt en allerlei voor vlinders essentiële waard- en voedselplanten verdwijnen.

Onderstaande kleine vos zag ik op mijn werkplek, ze zat op bloeiende vrouwenmantel. Vroeger zeer algemeen en nu?? Tja…..

Een rugstreeppad in mijn tuin

Deze onverwachte gast vond ik gisteren in mijn tuin. Hij zat verstopt in een stuk plastic dat ik gebruikt had om planten af te dekken. Het is een rugstreeppad, makkelijk te herkennen aan de horizontale streep midden over de rug. Op de foto hieronder is die streep te zien.

Rugstreeppadden komen veel voor in de duinen, en ja, die liggen hier in Ter Heijde natuurlijk vlak om de hoek….

Het was een fors exemplaar, een centimeter of acht groot, schat ik. Vermoedelijk een vrouwtje, want die zijn het grootst bij deze paddensoort. Op de foto boven zijn de ‘grijppoten’ goed te zien, een soort klauwtjes bijna. Het diertje had grote, uitpuilende ogen en een wrattig, gevlekt lijf.

Na het maken van de foto’s heb ik hem terug in de tuin gezet, achter een paar opstaande tegels, uit de zon.

Regen op vrijdag

Als ik op vrijdagmiddag van mijn werk naar huis rij, op weg naar het weekend en een verfrissend biertje, gaat het hozen in Den Haag, net als ik die stad doorkruis.

Nelson Mandela staat in de regen voor het Omniversum, één been vooruit, op het punt een beslissende stap te zetten richting de emancipatie van de zwarten in Zuid-Afrika:

Bij Kijkduin haasten mensen zich het zebrapad over; vanuit de veilige cocon van mijn auto zie ik overal doornatte mensen op de voet en de fiets, overvallen door de bui.

De neerslag is een zegen voor tuin en kwekerij na die hitte van de afgelopen week!
Het voorspelde onweer blijft gelukkig uit hier in Ter Heijde. Maar het biertje drink ik binnen, want buiten overheerst de bewolking.

Werelderfgoed Kinderdijk

Naar ‘Unesco Werelderfgoed Kinderdijk’ geweest gisteren, een mooi stukje Hollandse poldertechniek in de Alblasserwaard. In pre-corona tijden kon je hier volgens zeggen over de hoofden lopen, nu was het er heerlijk rustig met vooral Hollandse bezoekers.

Het ticket dat we online kochten bood toegang tot een drietal molens, maar wij kwamen slechts toe aan één… een boot bemand door zeer vriendelijke vrijwilligers bracht ons ter plekke en haalde ons ook weer op. Ook een rondvaart van ongeveer een half uur langs alle molens was bij het ticket inbegrepen.

Zonder ticket Kinderdijk bezoeken kan overigens ook, maar dan moet je lopen langs de molens. Voor iemand die slecht ter been is, kan de afstand daarbij een probleem zijn.

De zon op het w

Parkeren deden we in Alblasserdam. Vandaar bracht een shuttlebus ons naar Kinderdijk. Ook het parkeerticket reserveer je van tevoren via internet. De bestuurster van de bus vergastte ons onderweg op een stukje geschiedenis van Kinderdijk en de Alblasserwaard en wees ons op oude gebouwen langs de route.

Al met al erg de moeite waard. We hadden een tijdslot van half tien tot half een, genoeg voor de rondvaart, bezoek aan één molen en een kopje cappuccino in het restaurant. De andere molens bewaren we voor een volgende keer…

Mooie Americana

Wijlen John Prine (hij overleed aan covid vorig jaar) zingt hierboven Clay Pigeons – heel, heel erg mooi!

Het liedje werd overigens geschreven door een zwerver/alcoholist/singer-songwriter met de artiestennaam Blaze Foley, een man die het leven liet toen hij door de junkiezoon van een vriend werd neergeschoten.

Habitatgeschiktheidsanalyse

Dat woord kende ik nog niet: Habitatgeschiktheidsanalyse.
Ik vond het in de Natuurnieuwsbrief van ‘GROEN! natuurlijk’
U vindt die nieuwsbrief overigens hier!

Het samengestelde woord betekent simpelweg dat men* gaat kijken of bepaalde natuurgebieden geschikt zijn voor één bepaalde diersoort. Het gaat dan om een nieuwe soort die men* de ruimte wil geven om Nederland te koloniseren, zoals in dit geval de boskat.

Maar meer boskatten betekent: nóg een roofdier erbij, naast Reintje de vos, Isengrijn de wolf, boom- en steenmarter, buizerd en andere roofvogels, wezel en bunzing en wat dies meer zij.

En dan nog al die huiskatten die via het kattenluikje ’s nachts naar buiten kunnen om hun jagersinstinct te botvieren.
Arme zangvogels, reewild en andere kinderen van de rekening…

Maar dat is Nederland: men* wil perse terug naar vroeger, naar een zo natuurlijk mogelijke situatie – terwijl ondertussen het bos verzuurt door alle stikstof in de lucht en recreanten de rust verstoren. Om over het geluid van de autosnelweg op de achtergrond nog maar te zwijgen. Want die is in Nederland nooit ver weg

*Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten en allerlei andere clubs

In de groentetuin

In het midden: vijf net uitgeplante preiplantjes, omgeven door een beschermende kraag van resp. een stuk pvc-buis, een hoed van doorschijnend plastic en twee binnenpotten waar ik de bodem uitgeknipt heb.

Daarnaast aan weerskanten twee rijtjes peulen, ondersteund door dode takken en kunststofbogen.
Ze bloeien op dit moment. Als het weer een beetje opknapt, kunnen ze gaan zetten. Eten we misschien over een week of twee verse peultjes uit eigen tuin.

De prei is pas oogstbaar vanaf het najaar. Verschil moet er zijn, ook in de groentetuin…

Hommelnest in vogelkastje

Een oud nestkastje – vergeten en verlaten op de grond in een plantvak op mijn werkplek – is geannexeerd en gekoloniseerd door aardhommels.
Een mooi voorbeeld hoe dieren gebruik kunnen maken van door mensen achtergelaten dingen!

Hommels zijn gelukkig niet agressief, dus ik kon dichtbij komen met mijn mobieltje om er een foto van te maken.

Zo’n hommelkolonie begint altijd met een koningin-moeder die in het voorjaar een holle ruimte zoekt om eitjes te leggen, eitjes die in de voorafgaande herfst al bevrucht zijn door darren.
Uit deze eitjes komen werksters die de ruggengraat van de kolonie vormen. Later in de zomer worden er darren geboren en nieuwe koninginnen. Alleen de koninginnen overwinteren na de paring, de rest van de kolonie sterft.