Kastelen kijken

Vandaag, Tweede Pinksterdag, is het ook Dag van het Kasteel. Over het hele land verspreid zijn kastelen en kasteeltuinen geopend voor publiek, vaak gratis en soms tegen een vergoeding.

Wij grepen deze kans en bezochten in Lisse achtereenvolgens Kasteel Keukenhof met bijbehorende tuin en, een stukje verderop, ’t Huys Dever.

Allereerst Kasteel Keukenhof: werkelijk schitterend, zowel het kasteel als de tuin eromheen. Een pláátje om te zien.

keukenhof2.jpg
Kasteel Keukenhof. De rode loper ligt uit voor de bezoekers op deze dag van het kasteel.

Het ontstaan van de Keukenhof heeft alles te maken met de overzeese handel. In 1638 kocht Adriaen Block, rijk geworden als commandeur bij de VOC, het Keukenduin. Die naam is afgeleid van het feit dat de opbrengst van het duin ten goede kwam aan de keuken van slot Teylingen, niet ver er vandaan gelegen. Block liet een huis, een boerderij, een boomgaard en een plantagie, aanleggen. (….) Het terrein werd uitgebreid en Steengracht begon met de aanleg van de landschappelijke tuin. De overtuin daarvan werd later ingericht als de wereldberoemde bollententoonstelling. Het huis werd verbouwd in neogotische stijl en kreeg daarmee zijn huidige kasteelachtige uiterlijk. Nu is het huis in handen van particulieren.

Einde citaat. Nog een paar foto’s:

keukenhof6.jpg
Mooi doorkijkje aan de zijkant van het kasteel.
keukenhof3.jpg
Onbekende bloemheester in de kasteeltuin.
huys dever5
Hemelbed in de ‘master bedroom’ in het kasteel.
huys dever4.jpg
Het wapenrek in de herenkamer.
Daarna door naar Huys Dever, enkele kilometers verderop.

‘Huis Dever is een woontoren met een bijzondere vorm. Het gebouw ziet eruit als een D: rond aan de westzijde, en rechthoekig aan de oostzijde. Deze woontoren is in de veertiende eeuw gesticht, en ontleent zijn naam waarschijnlijk aan Reinier d`Ever (1332-1417), de oudste bekende bezitter van het kasteel.

Door een storm verloor de woontoren in 1862 zijn dak, en tenslotte stond alleen de buitenmuur nog overeind. De kelder werd gebruikt als vorstvrije opslag en veestal. Pas na de Tweede Wereldoorlog kwam er weer belangstelling voor de woontoren. Het huis was inmiddels in handen van de gemeente Lisse, en die liet de toren tussen 1973 en 1978 restaureren.’

Einde citaat. Een belevenis om zo’n middeleeuwse woontoren te bezichtigen. Trappetje op, trappetje af….een gebouw dat opgetrokken is in een onveilige tijd, waarin huis en goed soms betwist werden door concurrerende heren en roversbendes.

huys dever3.jpg
Het ‘Huys’ aan de achterzijde. Meer een vesting dan een huis in feite.
huys dever1.2
Een detail van de inrichting van het Huys, met schenkkannetjes en schilderij.

Zeer geslaagd, deze Dag van het Kasteel. Schitterend weer, toplocaties om te bezoeken en alleen maar vriendelijke mensen. Volgend jaar weer, bij leven en welzijn!

Advertenties

Tuin aan het water

Ik had vandaag twee tuinklussen in Delft. De eerste was in een buitenwijk van Delft. De tweede klus bevond zich op een adres wat aan de voorzijde grenst aan het oude centrum en aan de achterkant aan het Rijn-Schie kanaal. Iets verderop ligt dan de Koepoortbrug die op gezette tijden opengaat om allerhande varend spul door te laten, van super-de-luxe jachten met pensionado’s aan boord tot vrachtschepen met ladingen grind, ijzeren containers en zand.

Vanuit de tuin van mijn klant zag dat er zo uit door de lens van mijn mobieltje:

koepoortbrug1
De Koepoortbrug in Delft staat open en het varende spul komt binnen…

Toen ik de andere kant op keek zag ik een meeuw zitten op een meerpaal, ook tamelijk fotogeniek:

koepoortbrug2
Een mantelmeeuw op een meerpaal langs het Rijn-Schiekanaal

De tuin was bescheiden van omvang en erg verwaarloosd, mede door de gevorderde leeftijd van de klant, rugklachten en tijdsgebrek van haar zoon. Ze was tevreden met mijn werk en wil graag dat ik nog een keer terugkom….

In mijn wijk

In mijn wijk hier in Zoetermeer bloeien de boterbloemen op een hondenuitlaatveldje niet ver bij mijn huis vandaan. Ik ben er even in gelopen om onderstaande foto te maken. Mijn schoenen bleven hierbij poepvrij, een hele prestatie!  🙂

boterbloemweide.jpg
Boterbloemen tussen het gras

Er staan trouwens vooraan op het veldje drie hele mooie ratelpopulieren. Ze hebben van dat kleine, bijna ronde blad dat bij het minste zucht wind beweegt, ritselt, vibreert, oftewel: ‘ratelt’. Vandaar die naam dus. Hij wordt overigens ook wel ‘esp’ genoemd.

 

ratelpopulier
Enkele bladeren van de ratelpopulier. Foto: Wikipedia

100.000 bezoekers, 1000 berichten

blogbezoekers.jpg

Ik zag in de WordPress-statistieken dat deze blog inmiddels 100.000 keer bezocht is. Da’s best wel veel eigenlijk…
Hoe lang deze bezoekers gebleven zijn weet ik helaas niet, want verreweg de meeste passanten laten geen bericht achter, maar verdwijnen weer net zo anoniem als ze gekomen zijn.

Jammer is dat, zo blijft het allemaal een beetje vluchtig en voorbijgaand. En je weet zo ook niet hoe de lezers je schrijfsels waarderen.

Over die schrijfsels gesproken: Ik zag ook dat ik al meer dan 1000 keer iets gepubliceerd heb op De Wereld van Jan Jaap. Nog een jubileum…😏

Delft en de Zwijger

Met de auto naar Delft op hemelvaartsmiddag. Daar aangekomen bleek een deel van de binnenstad gebarricadeerd met dranghekken vanwege een hardloperij. Een teleurstelling, want zo kwam er niets van de geplande wandeling terecht.
De Oude Kerk en het Prinsenhof bleken wél bereikbaar, maar de kerk was gesloten en het Prinsenhof te duur naar de mening van mijn vrouw.
Dan maar de verblijfplaats van Willem van Oranje aan de buitenkant bekeken, je moet toch wat….. Er ligt een mooie maar wel wat verwaarloosde tuin om het Prinsenhof, met een mooi beeld van de Zwijger:

Prinsenhof2

‘Stantvastich is ghebleven mijn hert in teghenspoet’. Komen die woorden uit het Wilhelmus??

Nog een foto vanuit de tuin met een Delfts blauw ding midvoor:

Prinsenhof1.jpg

Mooi, die oude gevel met de boogramen en die twee bomen ervoor…..het Prinsenhof wordt binnenkort heringericht, vernam ik op tv. Hopelijk met respect voor het verleden!

Verandering

de jaren zestigIk ben in nevenstaand boek begonnen, een dikke pil (843 dicht beschreven bladzijden) over een decennium vol veranderingen: de jaren zestig.

Ik ben pas bij pagina 87 aanbeland, maar het boek belooft veel. Zoals het een goed historicus betaamd, trekt de schrijver lijnen vanuit de beschreven periode naar het verleden en het heden, zodat je verbanden gaat zien, oorzaken en gevolgen, een verklaring.

Het boek volgt de chronologie van het beschreven decennium, met na elk ‘jaarhoofdstuk’ een thematisch hoofdstuk met als titel ‘hoop’, ‘geloof’, ‘liefde’, ‘huis’, ‘werk’, ‘spel’, enzovoorts. ‘Hoop’ komt na het jaar 1960 – de hoop van verandering, een verschuiving van pessimisme naar optimisme. Dit wordt ook verwoord door een fragment van een songtekst die boven dit hoofdstuk is afgedrukt: A Change is Gonna come van Sam Cooke. Het liedje stamt overigens uit 1964….

Hieronder datzelfde liedje in een YouTube-filmpje, met begeleidende beelden van de veranderingen op maatschappelijk gebied, in de Sixties en daarna.

De jaren zestig, een cultuurgeschiedenis – Geert Buelens, 2018

 

Koninklijk wandelen

Vanmiddag een korte wandeling gemaakt op koninklijk landgoed De Horsten in Wassenaar. Van de parkeerplaats naar de Seringenberg in de verwachting daar bloeiende seringen aan te treffen. En we kwamen inderdaad niet voor niets, zie de foto’s hieronder. De seringenbloesem is wat bleek uitgevallen, maar dat komt waarschijnlijk door de felle zon en de kwaliteiten van de camera op mijn Samsung Galaxy XCover 4.

De Horsten1
De Seringenberg op landgoed De Horsten met theekoepeltje op de top…..wij vonden het te warm om naar boven te klimmen.
De Horsten5
De paden op, de lanen in…. We waren niet de enigsten die genoten van het mooie weer en de bloesem.

 

De Horsten3
Groene beuken, rode beuken en nog veel meer mooie bomen op De Horsten.

Overal herrie

herrie.jpg

Mijn (over)gevoeligheid voor geluid – vermoedelijk samenhangend met mijn autisme –  is duidelijk een achilleshiel van me.

Eergisteren ging ik even naar mijn volkstuin. Het was er heerlijk stil toen ik arriveerde. Maar ik was nog geen vijf minuten binnen of een auto parkeerde pal naast het tuinencomplex met de ramen naar beneden en de radio/cd-speler op het hoogste volume. De bestuurder van de VW Golf zat blijkbaar op iemand te wachtten en doodde de tijd met het luisteren naar agressieve rapmuziek.

Ik voelde fysieke schrik op het eerste moment, al snel gevolgd door stress en groeiende irritatie. Na een paar minuten hield ik het niet meer uit en stapte op hem af om te vragen of de ‘muziek’ zachter kon. Toen was het zíjn beurt om geïrriteerd te zijn en de muziek bleef hard…..

Het is overal lawaaierig in dit kleine dichtbevolkte landje. Zeventien miljoen mensen op een kluitje en ze willen allemaal léven. En dat kan in onze technocratische en gemechaniseerde era blijkbaar niet zonder geluid te maken, veel geluid. 

Onze buurman is naar een verzorgingshuis gegaan en zijn voormalige stulpje wordt in opdracht van de woningbouwvereniging opgeknapt voor de volgende huurder. Een operatie die met veel geluid van hakken en boren gepaard gaat. Mijn vrouw heeft als gevolg daarvan gisteren bijna de hele dag oordoppen in gehad omdat de herrie anders niet te harden was….toen ik thuiskwam uit mijn werk trof ik haar gestrest aan in onze woning.
En op mijn werkplek zijn het machines als ploegfrees, shovel en bosmaaier die regelmatig mijn arbeidsvreugde vergallen. Vooral de dreunende diesel van de ploegfrees zorgt voor veel te veel decibellen. En dan is het rennen naar de schuur om gehoorbeschermers te halen, iets waar je niet gelijk aan denkt bij werken op een kwekerij!

En als wij hier achter ons Zoetermeerse huisje van de zon zitten te genieten is er altijd wel een buurtbewoner die juist op dát eigenste moment gaat schuren, hameren, timmeren of met een motorheggenschaar in de weer gaat. Alsof de duvel ermee speelt!
Of de pakketbezorger van PostNL parkeert zijn witte bus pal achter onze schutting en gaat vervolgens tien minuten zitten bellen in de cabine met draaiende motor, ook zoiets…

Klagen, verhaal halen bij de boosdoener helpt soms maar lang niet altijd. En je ziet er vaak tegenop om naar de herrieschopper toe te gaan, want je weet nooit hoe hij of zij zal reageren op jouw verzoek om stilte. Er is altijd een kans dat de andere partij boos wordt en dat dit zich vertaalt in agressie – verbaal of erger….dus dan blijf je maar zitten en zing je het uit. En de stress wordt opgekropt.

Maar vanavond om acht uur is het twee minuten stil. Ter nagedachtenis aan de slachtoffers van WOII. We kunnen blijkbaar alleen stil zijn als daar een speciale reden voor is….:-( 

Mooi donker

Een mooi donker liedje van de Amerikaanse singer-songwriter The White Buffalo.

Mooi vooral met de koptelefoon op, zang en gitaar dichtbij je oren.

Een liedje over moord en doodslag, over de duistere kant van mensen, bloeddorst, wetteloosheid en eigen rechter spelen.

Hoedjes

hoedjes.jpg

Gisteren broccoli geplant op mijn volkstuin en vervolgens afgedekt met bovenstaande hoedjes. De plantjes worden zo onbereikbaar voor vraatzuchtige vogels en zijn beschermd tegen barre weersomstandigheden.
En en passant werkt zo’n hoedje ook nog eens als een kasje bij zonneschijn, waardoor het  plantje opwarmt en sneller groeit. Persoonlijk geef ik trouwens niet zo veel om groente, maar mijn vrouw is er dol op. En vooral op broccoli….