Geplaatst in Buiten in de natuur, Mijn foto's, Mijn werk

A touch of frost

nachtvorst.jpg

 

De sporen van nachtvorst vanochtend op mijn werkplek: een paar blaadjes en takjes in een wit hoopje op de grond. Snel genomen met de mobiele telefoon.

Advertenties
Geplaatst in Dingen van alledag, Ik geloof

In Flanders Fields….100 jaar geleden

 

poppy2

Vandaag precies 100 jaar geleden maakte een wapenstilstand een einde aan de Eerste Wereldoorlog, een vier jaar durende nachtmerrie van dood en verderf, loopgraven en gifgas, mannen die als slachtvee opgeofferd werden door generaals. Volk tegen volk, land tegen land en waarvoor eigenlijk?

Op de omgewoelde grond van de slachtvelden bloeiden klaprozen (poppies in het Engels) tussen de loopgraven en bomkraters. John McCrae, een Canadese militaire arts en dichter die tijdens de oorlog aan het front in Vlaanderen was, schreef er een gedicht over, met de titel ‘in Flanders Fields’. Het gedicht werd beroemd en heden ten dage is de poppy hét symbool van de herdenking van de Eerste Wereldoorlog in met name Engelssprekende landen.

Hieronder de tekst van het gedicht, met een korte toelichting van de Wikipedia-pagina over dit onderwerp.

In Flanders Fields

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.

Klaprozen bloeien als andere planten op de grond dood zijn. Klaprooszaden kunnen jarenlang op de grond liggen en pas beginnen te groeien als de nabije planten en struiken weg zijn, bijvoorbeeld als de grond werd omgewoeld en vervuild. De meeste klaprozen zijn altijd waar te nemen op plekken waar slooppuin in de grond ligt. De klaproos is namelijk een pioniersoort.

Natuurlijk was de grond rond de loopgraven in de Eerste Wereldoorlog grondig ‘omgespit’ en besmet door de gevechten en bombardementen. McCrae moet dan ook honderden klaprozen hebben zien bloeien toen hij in 1915 het gedicht schreef.[bron?]

Maar de klaproos heeft nog een andere betekenis in In Flanders fields. Sommige klaprozen, die gerekend worden tot de papavers, worden gebruikt om opium en morfine van te maken; morfine is een sterk verdovend middel dat vaak werd gebruikt om de pijn van gewonde soldaten te stillen – soms voor eeuwig. De laatste verzen We shall not sleep, though poppies grow / In Flanders fields duiden op de verdovende werking van morfine.

Daarbij is de aanblik van de bloem vervuld van symboliek: niet alleen zijn de blaadjes rood als het bloed van de gevallenen, en is het binnenste zwart, kleur van rouw, in het hart van de bloem is ook een kruisvorm te zien, christelijk symbool van lijden en verlossing bij uitstek.

 

In onderstaand YouTube-filmpje reciteert de Canadese zanger Leonard Cohen het gedicht van John McCrae.

 

 

Reageren? Het reactieformulier staat hieronder

Geplaatst in Dingen van alledag, Diversen

De prijs van de welvaart

vliegtuig boven wassenaar
Een vliegtuig boven mijn werkplek in Wassenaar, op weg naar Schiphol

Mijn werkplek in Wassenaar ligt hemelsbreed nog een heel eind bij Schiphol vandaan, maar soms lijkt het wel of onze nationale luchthaven pal naast de boomkwekerij ligt waar ik werk. Want op sommige dagen en momenten komen de vliegtuigen achter elkaar in een monotone opeenvolging boven mijn hoofd voorbij, alsof het spitsuur is daarboven. Als de ene kist gepasseerd is hoor ik de volgende al aankomen. En dat een half uur, een heel uur of langer achter elkaar.
En ze vliegen tamelijk laag, het geluid van de straalmotoren overstemt de geluiden beneden op de grond.

Dit is de prijs die we betalen voor onze welvaart: geluidsoverlast van vliegtuigen volgeladen met toeristen die Amsterdam Airport als bestemming hebben. Japanners, Chinezen en ander volk – op weg naar onze hoofdstad, Volendam, Kinderdijk en die andere highlights van ons landje. Want deze toeristen brengen geld in het laatje: entreegelden, souvenirs, kopjes koffie en al het andere. En het zorgt voor werkgelegenheid en inkomsten voor de belastingdienst, in de vorm van BTW en andere accijnzen. En die inkomsten dragen op hun manier bij aan de verzorgingsstaat – ouderenzorg, geneeskunde en bijstandsuitkeringen. En asfalt op de weg, goed onderwijs, het wakend oog van de Hermandad en meer.

Vliegtuigen boven ons hoofd en auto’s om ons heen. Overal drukte, nergens is het stil. Woon/werkverkeer, vrachtverkeer, bouwverkeer en recreatief verkeer. De prijs van de welvaart. Als we het anders willen – meer rust, meer ruimte voor de natuur – zullen we welvaart moeten inleveren. Maar dát wil bijna niemand….


 

Reageren? Het reactieformulier staat hieronder

 

 

 

Geplaatst in Buiten in de natuur, Dingen van alledag

Beessie

beessie

Een beessie op een plantje in een tuin waar ik vanochtend aan het werk was. Het gaat om een groene schildwants, ook wel stinkwants genoemd. Die laatste naam dankt hij aan de smerig ruikende substantie die hij afscheidt ter verdediging wanneer hij zich bedreigd voelt.
De foto toont het beessie sterk vergroot. De werkelijke grootte is ongeveer 1,5 cm.

De groene schildwants leeft van plantensappen. Of hij doodgaat in de herfst of overwintert, weet ik eerlijk gezegd niet.

Reageren?

Geplaatst in Dingen van alledag, Mijn werk

Handwerk

wieden1.jpg

Onkruidbestrijding op een boomkwekerij, najaar 2018: door de hoge temperaturen de laatste tijd en de dauw die er ’s ochtends overvloedig is, groeit het onkruid vrolijk verder. Schoffelen helpt nauwelijks: de zon heeft te weinig kracht om het kapot te branden, de losgeschoffelde polletjes zoeken met hun wortels de grond weer op en je heb al je werk voor niets gedaan.

Dan maar wieden dus. Op je knieën tussen de planten, alles met de hand verwijderen. De losgetrokken polletjes in een mand, de mand legen in een kruiwagen. Het onkruid is weg, de grond wordt schoon.

De akker op de foto heb ik gisteren op die manier schoongemaakt. Rond acht uur ’s ochtends met frisse tegenzin begonnen. Een muziekje op mijn mobiel zorgde voor de arbeidsvitaminen, koffie- en lunchpauze braken het werk even en daarna was het weer vrolijk verder. Tegen vieren was ik klaar, precies voor het einde van de werkdag.

Handwerk dus – monnikenwerk zouden sommigen zeggen, maar ík vind dat dit laatste meevalt. Zo in je eentje tussen de planten, muziek aan en een zonnetje erbij, gaat het best. En je hebt eer van je werk.

Geplaatst in Dingen van alledag, Mijn foto's

Rennen en vliegen

Zo’n jonge hond van amper 10 maanden, een jachthond bovendien: die gáát als de brandweer als ze de kans krijgt.

Onze Mandy in het park, eergisteren: rennen en vliegen, dollen met andere honden, vogels opjagen, aan het water maar net niet erin…mooi om te zien allemaal. Een paar foto’s hieronder.

mandy12.jpg
Ervandoor
mandy8.jpg
Rennen
mandy4.jpg
Langs het water
mandy10
Speelkameraad
mandy11.jpg
Idem
mandy7.jpg
Wat zie ik daar aan de overkant?