Woningnood en statushouders

Een bericht op de website Rijksoverheid.nl: het komend halfjaar worden er 11.000 huurwoningen geclaimd voor asielzoekers met een verblijfsvergunning. En dat terwijl de woningnood groter is dan ooit en mensen vaak jaren moeten wachten op een huis.

https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2021/03/29/komend-halfjaar-woningen-nodig-voor-11.000-vergunninghouders

Je zou er bijna PVV-stemmer van worden! Bijna zeg ik, niet helemaal.
Want ik gun een echte vluchteling een plaatsje in Nederland, mits hij/zij bereid is te integreren in onze samenleving door onze taal en gebruiken te leren.
Maar 11.000 is veel, teveel zou ik bijna zeggen. Want ik gun dat Nederlandse gezin dat jaren op een grotere woning moet wachten, net zo goed een plekkie. En 11.000 per halfjaar is 22.000 per heel jaar.
Maar ik heb de wijsheid ook niet in pacht, zeg ik er gelijk bij. Waarvan akte….

PVV de grootste in Ter Heijde

Copyright foto: ad.nl

De PVV is bij de afgelopen verkiezingen de grootste geworden hier in Ter Heijde (bron).

Dit verbaast mij eigenlijk niks.

De bevolking van dit stranddorp bestaat voor zover ik kan zien voor een flink deel uit werklui in loondienst en ZZP’ers. Hardwerkende lieden die vroeger waarschijnlijk PvdA stemden omdat die partij voor de arbeiders opkwam. Maar ze kozen op een gegeven moment vrij massaal voor Geert Wilders, omdat ze zich – denk ik – in de steek gelaten voelden door de collaboratie van de PvdA met achtereenvolgende CDA en VVD regeringen.
Want bij de vorige verkiezingen vier jaar geleden leed de PvdA een enorme nederlaag na 4 jaar met Rutte c.s. in een kabinet gezeten te hebben en meegewerkt te hebben aan diverse bezuinigingen,

En deze mensen voelen zich bedreigd door allerlei veranderingen in de Nederlandse samenleving – de ‘verkleuring’ van de bevolking door de instroom van allochtonen, door Marokkaanse moordbendes, door de invloed van de Turkse regering op Turken in Nederland, door asielzoekers die ‘onze’ huizen inpikken – en meer.

Een dorpsgenoot van mij die regelmatig berichten op Facebook vóór Geert Wilders en tégen alle andere politieke partijen plaatst, had gisteren een zeer negatief bericht over D66 op zijn tijdlijn staan. Het bericht sprak over ‘De ratten van D66 die aan ons Nederland knagen’ en ‘Sigrid Kaag is een terroristenvriend’. Het laatste heeft te maken met de Palestijnse echtgenoot van Kaag en een daaruit voortvloeiende sympathie voor de Palestijnse zaak.

Deze dorpsgenoot had duidelijk moeite met de drie zetels verlies van Geert en de winst van Sigrid. Het is machteloze woede en frustratie die zich vertaalt in haatdragende berichten op social media. Verbaal geweld, zeker niet zonder risico, want het leidt tot een verruwing van het debat waarbij fysiek geweld soms een volgende stap kan zijn.

Ik was zelf overigens ook niet blij met de uitslag, want ik had graag een andere regering gewild. Tien jaar Rutte is genoeg, vind ik. Tijd voor een ander accent – meer mensen en milieu, minder economische groei. En een hervorming van de Belastingdienst. Maar de kiezer heeft gesproken en die is helaas voor een flink deel rechts en conservatief.

Woede over onrecht

Woede over het onrecht in de wereld: ik had deze emotie afgelopen weekend toen ik in de krant las over een massamoord in een Ethiopische stad. Een opstand in het noorden van Ethiopië tegen het federale gezag is daar uitgelopen op een bloedige strijd, waarbij militairen van het buurland Eritrea de reguliere Ethiopische troepen assisteren bij het neerslaan van de opstand.

Toen honderden burgers in de stad Aksum uit angst voor de Eritreeërs een kerk waren binnengevlucht, werden ze naar door de soldaten naar buiten gesleept en daar afgeslacht. De lijken liet men dagenlang op straat liggen….let wel: burgers, geen soldaten!

Je zou graag willen dat dit onrecht gewroken wordt, dat de daders gestraft worden en de slachtoffers gecompenseerd, maar dat zal wel nooit gebeuren. En zo gaat het meestal: onrecht regeert in deze wereld, het kwaad woekert voort en de de slachtoffers vinden geen troost, behalve misschien bij God.

En dat maakt je boos als mens.

Je zou bijna als Bruce Cockburn in onderstaand liedje geweld met geweld willen beantwoorden. If I had a rocket launcher – als ík toch een wapen had, een leger, de potentie om op te treden: ik zou er op af gaan en orde op zaken stellen. Machteloze woede is het, meer niet, want je hebt nu eenmaal de macht niet om op te treden.

De zanger schreef het liedje begin jaren tachtig na een bezoek aan een Guatemalteeks vluchtelingenkamp dat regelmatig vanuit de lucht bestookt werd door helikopters van het regeringsleger van Guatamala, een land dat indertijd bestuurd werd door een wrede dictator.
Als ik een raketwerper had, dan haalde ik die helikopters neer. Geweld met geweld beantwoorden.

De woede die de zanger voelt is legitiem. De manier waarop hij deze woede verwoord in een songtekst is misschien een ander verhaal.

Het roept wel een vraag op: hoe ver mag je gaan om het kwaad te bestrijden? Mag je geweld met tegengeweld bestrijden? Of is dat een heilloze weg omdat geweld alleen maar meer geweld oproept? Het is misschien een theoretische discussie omdat het nooit zover zal komen, maar toch, het zijn wel vragen die bij me opkomen….

Bij u misschien ook, lezer??

Verkiezingen 2021

Het straatbeeld van Ter Heijde is sinds gisteren enigszins veranderd: de gemeente Westland plaatste namelijk een verkiezingsbord bij de entree van ons mooie dorp, naast de oude reddingsboot.

Wat direct opvalt is het grote aantal affiches op het bord. Ik tel 30 (!) partijen die meedingen naar de gunsten van de kiezer. En een groot deel daarvan zijn nieuwkomers.
En nee, ik heb werkelijk geen idee wat partijen als Bij 1, Nida, Volt, Splinter en Ja21 aan de bestaande namen toevoegen.

Om iets van die sluier op te heffen heb ik van al die nieuwe of betrekkelijke nieuwe partijen er twee gegoogeld: de Piratenpartij en de partij Jezus Leeft, vooral omdat de namen van deze groeperingen me nieuwsgierig maakten.

De Piratenpartij doet volgens mij al voor de tweede keer mee. Ze hebben een interessant programma met genoeg frisse ideeën die in sommige gevallen ook voor een deel mijn instemming hebben. Op hun website (de link staat onder de naam hierboven) is alles te lezen. Hieronder een citaat uit hun verkiezingsprogramma:

De Piratenpartij wil investeren in goede publieke voorzieningen als zorg, wonen en onderwijs, zodat ieder kind gelijke kansen krijgt. Wij kiezen voor robuuste sociale zekerheid, die ervoor zorgt dat ook in crisistijd niemand in armoede hoeft te leven. Wij pakken marktmacht aan, zodat ook kleine ondernemers eerlijke kansen krijgen. Wij brengen broodnodige ICT-kennis de Tweede Kamer in, zodat ICT-fails zo snel mogelijk tot het verleden behoren. Wij investeren liever in testcapaciteit,​ bron- en contactonderzoek en voldoende zorgpersoneel,​ dan dat we burgerrechten en vrijheden inperken.

Dat klinkt niet helemaal verkeerd, maar papier is geduldig. En de realiteit een stuk weerbarstiger. En hoe gaan ze dat allemaal betalen?
De Piratenpartij pleit verder voor een ‘vrije democratie’, waarin alle ‘kennis, kunst en cultuur’ voor iedereen beschikbaar is, zonder auteursrechten of wat voor beperkingen dan ook.
Dat laatste lijkt mij niet helemaal eerlijk….

De partij Jezus leeft wil dat we niet de politiek, maar Jezus volgen. Concreet betekent dit volgens hen dat er geen cent meer naar Europa mag gaan en dat de corona-maatregelen nutteloos zijn omdat alleen Jezus ons kan verlossen van ziektes. Op hun website kun je o.a. het volgende lezen:

Bent u het ook zat om ieder jaar nieuwe beloftes te horen van de politiek die niet worden waargemaakt?! Voelt u zich ook bedrogen door verkiezingsbeloftes? Straf de politiek dan voor eens en voor altijd af. Stel u vertrouwen op JEZUS CHRISTUS, Hij maakt al Zijn beloften waar!

Nederlanders! Reken af met dit falend beleid. Nederland gaat de opwarming van de aarde niet tegenhouden! Jezus belooft een Nieuwe Hemel en een Nieuwe Aarde! Deze schepping wordt niet mooier door geld uit te geven aan Europese Unies “klimaatakkoorden”! Ook niet door de boeren weg te pesten van het platteland en daar vervolgens zoveel mogelijk huizen te bouwen!

Nee! Een vaccin gaat ons land niet redden! Jezus Redt! Hij stierf voor onze zonden(schuld). Laat het niet langer toe dat er honderden miljoenen worden uitgegeven aan vaccins die niet eens degelijk zijn getest. U bent toch zeker geen proefkonijn?

Tja, mij dunkt dat Jezus ons kan redden via het gebruik van een vaccin en andere middelen. Want Jezus schakelt mensen en middelen in tot zijn dienst. Iets dat de mensen van ‘Jezus Redt’ blijkbaar niet erkennen….

Maar hoe dan ook verwacht ik niet dat bovenstaande twee partijen de Kamer zullen halen. Rutte zal de verkiezingen opnieuw gaan winnen, als een beloning voor het leiderschap dat onze premier tot nu toe heeft getoond tijdens de corona-crisis.
Ik hoop alleen niet dat de VVD opnieuw in de regering komt, want na al die jaren van (neo)liberaal beleid zijn we eigenlijk wel toe aan iets anders, vind ik….

Holocaust herdenking

Om nooit te vergeten: de gruwelen die plaatsvonden in de concentratiekampen van de Nazi’s, waarvan Auschwitz het symbool is geworden.

Vandaag 76 jaar geleden werd Auschwitz bevrijd door de Russen en in 2005 werd deze datum uitgeroepen tot ‘Holocaust Memorial Day‘ door Kofi Annan, toenmalig secretaris-generaal van de V. N.. Opdat we het niet zullen vergeten…

Het Nederlands Auschwitz Comité organiseert de herdenking in ons land, die echter vanwege corona maar door een beperkt aantal mensen bijgewoond kan worden. Maar de herdenking wordt a.s. zondag uitgezonden op tv voor iedereen die thuis moest blijven. Meer informatie daarover vindt u via de link hieronder.

https://www.auschwitz.nl/nederlands-auschwitz-comite/onze-activiteiten/nationale-holocaust-herdenking/

————————————————————-

Zoals het citaat hierboven laat zien was voor veel mensen de Holocaust een breekpunt in hun relatie met God. Want waarom greep God niet in??

Maar het was geen god die deze gruwelen deed, het waren ménsen. En het waren ook ménsen die passief toekeken hoe de nazi’s de joden wegvoerden, ook in ons land: ambtenaren die meewerkten aan de organisatie van de transporten, predikanten die van de kansel preekten dat men gehoorzaamheid verschuldigd was aan de Duitse overheid, brave burgers die alleen maar aan hun eigen hachje dachten.
En voor de geallieerden hadden de concentratiekampen geen prioriteit, men concentreerde zich op de oorlog aan het front.
Wat een tragedie! Waar mensen passief blijven, krijgt de duivel vrij spel, een waarheid die ook in onze tijd nog geldt.

De geschiedenis van een huis

Het heet op de cover een roman, maar het neigt meer naar non-fictie: het nieuwe boek van de Vlaamse schrijver Stefan Hertmans, De Opgang. Het is een reconstructie van de geschiedenis van een huis in het Belgische Gent en zijn bewoners gedurende W.O. II en de decennia erna, een geschiedenis die verweven is met die van de schrijver zelf.


Als Stefan Hertmans in 1979 een huis koopt in een vervallen buurtje in Gent, kan hij niet vermoeden welk een bewogen geschiedenis er schuilgaat achter de armoedige, met een bestofte blauwe regen begroeide gevel van het huis. Het is de geschiedenis van een felle Vlaamse nationalist en zijn godvrezende Nederlandse vrouw. De man collaboreert met de Duitsers gedurende de oorlog, wordt daarvoor na de oorlog veroordeeld en laat zijn vrouw en kinderen achter met de puinhopen van zijn leven.

De zoon van de Vlaming wordt later professor in de Letterkunde en Stefan Hertmans is een van zijn leerlingen. In een boek dat de zoon later schrijft over zijn vader (‘Zoon van een foute Vlaming‘) wordt Hertmans terloops genoemd als huidige bewoner van het ouderlijk huis, zonder dat deze zich daarvan op dat moment bewust is. Er is nog zo’n ‘raakpunt’ in het boek: de notaris die als makelaar optreedt bij de verkoop van het huis aan Hertmans blijkt een zoon te zijn van de advocaat die kort na de oorlog de collaborateur voor het gerecht verdedigde.
Maar deze raakvlakken worden pas twintig jaar later zichtbaar als Hertmans het huis alweer verkocht heeft en hij als bij toeval het boek ‘Zoon van een foute Vlaming’ leest en daarin dan zichzelf tegenkomt. En daar begint dan uiteindelijk de wordingsgeschiedenis van het boek, de reconstructie van de geschiedenis van het huis.

Voor De Opgang gebruikte Hertmans persoonlijke getuigenissen, dagboeken, processtukken en ander archiefmateriaal. Om de details in te vullen gebruikte de schrijver zijn eigen fantasie. Het leidt al met al tot een uiterst boeiend en meeslepend verhaal. De levendige stijl met soms sappige dialogen in plat-Vlaams draagt daaraan ook het nodige bij.
Voor een ‘Ollander zijn die Vlaamse woorden en uitdrukkingen trouwens niet altijd even makkelijk te begrijpen, maar dit doet niks af aan de kracht van het verhaal. Net zo min als de gvd’s die helaas hier en daar de tekst ontsieren…..

In een kort filmpje hieronder vertelt de schrijver zelf over de totstandkoming van zijn boek.

Verdriet

‘Er is een fundamenteel verdriet in de wereld dat overwonnen moet worden.’

Rob Schouten in ‘Tijdgeest’, de zaterdagbijlage van Trouw, 12-9-2020

Het eerste deel van bovenstaand citaat stem ik toe. Bij het tweede deel zet ik vraagtekens. Want misschien kan het verdriet beter geaccepteerd dan overwonnen worden. Want dit verdriet laat zich niet overwinnen, daarvoor is het meestal te dominant en te alomtegenwoordig.
Als een vijand te sterk voor je is, kun je misschien beter on speaking terms met hem komen – tenzij je levensmoe bent en je liever doodvecht, maar zo ben ík niet…..

Het verdriet in de wereld hoort er gewoon bij, je hoeft er niet persé tegen te vechten. Wees blij met de momenten dat je er vrij van bent, meer niet.

Beeld: Unsplash.

Herdenken

Bij de ingang van ons dorp staat sinds een aantal weken een groot fotopaneel in het kader van 75 jaar vrijheid. De website van de Historische vereniging Monster en Ter Heijde verschaft de nodige informatie hierover. Ik neem dit gemakshalve hier over:

Aan de ene kant een foto van Ter Heijde anno 1943. Als onderdeel van de aanleg van de Atlantikwall is ons dorp in 1943 door de Duitse bezetter ontruimd en afgebroken, op de kerk en café De Sport na. 509 inwoners werden elders ondergebracht. Verreweg de meeste mensen kwamen terecht in Monster en Poeldijk maar 26 ook elders. In 1944 werd ook de Heijdseweg ontruimd en gesloopt. Daar woonden 486 personen.

De kerk is op laatste moment gered door de inspanning van burgemeester Kampschöer. Ook het 17e-eeuwse gasthuis mocht blijven staan, maar dat is uiteindelijk toch afgebroken vanwege de slechte staat, waarin het verkeerde. De Joodse gezondheidskolonie, waar de Duitsers zich vanaf juni 1940 in hadden gevestigd, is ook afgebroken. De kerk werd door de Duitsers gebruikt als opslag en als stal voor de legerpaarden. Na de oorlog duurde het tot in de vijftiger jaren voordat Ter Heijde weer opgebouwd was en de bewoners konden terugkeren.

Aan de andere kant een foto van een vliegtuigwrak bij de Monsterse molen. Het gaat om een Fokker D.XXI jachtvliegtuig met registratienummer 222. Het jachtvliegtuig was op 10 mei 1940 om 3.48 uur in de ochtend opgestegen vanaf vliegveld Ypenburg. De vlieger was  de 30-jarige 1e luitenant Pierre Ruys de Perez. Boven het Westland werd hij aangevallen door de Luftwaffe. Door een defect aan de laadinrichting van de mitrailleurs heeft de piloot echter geen enkel schot kunnen lossen. Na beschieting kwam het toestel om 4.53 uur neer op de zgn. molenwei in Monster, dat is de plek tussen de Rijnweg en de Haagweg waar nu het benzinestation staat.

De piloot was bij de beschieting gewond geraakte aan zijn arm. Na de capitulatie kwam hij in het verzet terecht. In 1941 probeerde de adellijke Ruys de Perez met twee anderen naar Engeland te ontsnappen in een 5 meter lange houten motorboot. Deze poging mislukte. Hij ging opnieuw in het verzet en werd verschillende keren opgepakt. Hij heeft onder meer gevangen gezeten in het ‘Oranjehotel’ in Scheveningen. Op 15 augustus 1942 is hij vanuit de gevangenis aan de Weteringschans in Amsterdam naar de duinen van Bloemendaal gebracht en gefusilleerd.

Hij is bijgezet in een graftombe op de algemene begraafplaats in Bloemendaal.

In Aerdenhout is er een laan naar hem vernoemd. De correspondentie die hij tijdens zijn gevangenschap in het Oranjehotel voerde met zijn vrouw wordt bewaard bij het NIOD.

Op 6 mei 1946 is hij postuum onderscheiden met het Vliegerkruis.

Het wrak heeft volgens de overlevering nog lange tijd dienst gedaan als speeltoestel voor kinderen en werd naderhand gesloopt door omwonenden. Op de op het publieksbord getoonde foto staan twee kinderen bij het toestel en zitten er twee in wat er over is gebleven van de cockpit. Aanvankelijk lag het toestel met de neus naar boven. Er is een foto waarop de huizen aan de Haagweg en de Molenweg te zien zijn. De locatie staat daardoor nauwkeurig vast. Op een andere foto poseren Duitse en Nederlandse militairen in uniform bij het wrak. Die foto moet vlak na de capitulatie zijn gemaakt.

Tot zover de informatie van de Historische Vereniging. De website vindt u hier. Mooi dat zo’n vereniging de herinnering aan vroeger levend houdt! Een mens staat met één been in het verleden en het andere richting de toekomst.

Herdenken in Ter Heijde


In de landelijke kranten stond van de week een oproep om dodenherdenking en bevrijding dit jaar vooral niet te vergeten, ook al maakt corona het fysiek aanwezig zijn op herdenkingsplekken onmogelijk.

Een en ander ging vergezeld van een paginagrote advertentie met het verzoek deze uit te knippen en achter het raam te hangen. Aan dat verzoek heb ik graag voldaan, zoals op de foto hierboven te zien is.

Het is zó belangrijk om die oorlog te blijven herdenken! Want als we dat verzuimen zouden we zomaar in herhaling kunnen vallen en achter een volgende knotsgekke dictator aanlopen die genocide pleegt op zijn eigen burgers. Want zwart-wit denken, zondebokken aanwijzen, jaloers zijn op anderen die het beter hebben dan wij: het zit van nature in ons allemaal. De mens is een wolf tussen andere wolven. Daarom moeten we vier en vijf mei in ere blijven houden, ook al is het dan thuis achter de tv.