Tussen de bloemen

Tussen de bloemen op een stralende zaterdag ergens in de buurt van Nieuw-Vennep. Richting Lisse en Hillegom liep het helemaal vast met toeristen en dagjesmensen, maar wij vonden gelukkig een bollenveld dat nog wel zonder fileleed bereikbaar was.

Behalve wij tweeën liepen er de nodige Japanners/Chinezen, Polen en ander nationaliteiten tussen de bloemen. Waarin een klein land groot kan zijn…..

bollen6
Moeder en kind
bollen7.jpg
Een drone, een dame en bloemen
bollen8.jpg
Bloemen en mensen

 

bollen4.jpg
Zover het oog reikt….
bollen5.jpg
Moeder en kind (2)
Advertenties

Muizenissen

We hadden een vetbol laten liggen in het vogelhuisje in onze tuin en daar is een muis heel blij mee….we zagen hem vanochtend door het woonkamerraam aan het ontbijt, ruim binnen bereik van mijn camera. Zolang hij in de tuin blijft en niet in huis komt, mag hij van mij zijn gang gaan!

muis1
Muis aan de maaltijd…
muis2
Iets verder ingezoomd: gespitste oren en een waakzame blik, voor even. Daarna ging hij verder met de vetbol.

Een heel goed boek

TijlOver Tijl Uilenspiegel, de nar die mensen een spiegel voorhoudt met zijn vaak gewaagde grappen, is vorig jaar een uiterst boeiende roman verschenen. Hij is van de hand van de Duitse schrijver Daniel Kehlmann en speelt zich af in het Europa van rond 1700, de tijd van de Dertigjarige Oorlog. Katholieken vechten met protestanten, de Duitse keizer met de koning van Bohemen, Nederland steunt de protestantse factie, Spanje de katholieke, Frankrijk wil meer macht in Europa er voert een eigen agenda, de Denen delven het onderspit, maar de Zweedse keizer Gustaaf Adolf weet de keizerlijke bevelhebber Wallenstein verschillende malen te verslaan.

Het strijdtoneel is Duitsland, waar de verschillende strijdende partijen de bevolking terroriseren, beroven en doden. In dit Duitsland van de Dertigjarige Oorlog wordt Tijl geboren als zoon van een molenaar die op een kwaad moment veroordeeld wordt voor hekserij en opgehangen. Zijn zoon gaat er vandoor met een vriendin en een goochelaar die hem onderweg zijn vak leert, waarna Tijl zijn eigen weg gaat en onbedoeld een belangrijke rol speelt in het verloop van de oorlog.

De schrijver vertelt het verhaal niet chronologisch maar springt heen en weer in de tijd – als een goochelaar, een nar die een loopje neemt met zijn toeschouwers. Dit stelt de lezer voor de opgave om telkens weer de draad van het verhaal op te pakken op een ander moment, iets dat niet altijd makkelijk is. Maar het boek is zo supergoed geschreven dat je dit graag voor lief neemt. Wat mij betreft is dit een van de beste boeken van de laatste paar jaar!

TIJL – Daniel Kehlmann, Uitgeverij Querido, 2017.
352 bladzijden, paperback.

 

Het begin

volkstuin1

Vanmiddag op mijn volkstuin sla en zomerwortel gezaaid, als eerste dit jaar in de volle grond. Het ging in beide gevallen om zaadlinten van 7,5 meter lang, waarvan ik ongeveer 1/3 deel heb gezaaid. De rest zaai ik later met tussenpozen van een maand, zodat hopelijk ook de oogst straks met tussenpozen beschikbaar komt.

Thuis heb ik op de vensterbank binnen pompoenen en prei gezaaid. En buiten staat op een terrastafel onder plastic ook het een en ander te ontkiemen. Alles moet over een tijdje naar de volkstuin, dus ik denk dat ik straks ruimte tekort kom, want hij is maar 100 m2 groot….

Regenliedje

Regen

Het regent harder dan ik hebben kan, dat liedje van een Zeeuwse band van een aantal jaren geleden,  zat net in mijn hoofd (of beter: kwam er net uit) vanwege die aanhoudende, gekmakende, deprimerende, strontvervelende, troosteloze en niet-aflatende regen van vandaag.
En voor de rest van de week voorspellen ze veel van hetzelfde….zullen we met z’n allen dan maar verkassen naar de Algarve??
Je moet tevreden zijn met wat je krijgt, het is allemaal genade, hoor ik iemand zeggen. Da’s misschien wel waar, maar moeilijk te accepteren! En dat geldt niet alleen voor een regenachtige dag….

Toen ik op internet ging zoeken naar andere regenliedjes kwam ik uit bij een top 100 met Tom Waits’ Rains on me op plek nummer zoveel. En die vond ik mooi, dus die staat hieronder. Een vreemde man die zijn stem op een hele aparte manier gebruikt.

 

Vogels op de vijver

Toen ik vanochtend de honden gingen uitlaten en bij de vijver kwam, leek het alsof de meerkoeten aan de overkant al aan het nestelen waren. Toen ik echter vanmiddag gewapend met camera terugging naar dezelfde plek, zat er een koppeltje wilde eenden, met de meerkoeten er losjes omheen (rechtsonder en linksboven):

eenden en meerkoeten.jpg

Het afgemaaide riet biedt overigens ook weinig bescherming tegen reigers die wel een jonge meerkoet lusten of tegen andere rovers….

Aan de andere zijde, in de grote vijver, dobberden drie kuifeenden op het water, twee mannetjes en een vrouwtje. De mannetjes, met hun karakteristieke zwart-witte verenkleed, staan hieronder op de foto, met de kop in de veren. Bij de voorste is het kuifje goed te zien. De foto is sterk ingezoomd.

kuifeenden.jpg

Over fysiek werk en een luie hond

Soms zijn de machines uitgeleend en moet op de kwekerij waar ik werk alles weer op de ouderwetse handmatige wijze, met menskracht in plaats van paardenkracht.

kruiwagen.jpg

De heesters die ik gisteren moest verplaatsen en verplanten waren soms loodzwaar, al zie je er dat op de foto niet zo van af. Het is de wortelkluit die het gewicht bepaald, de ondergrondse massa, die draderige maar deels verhoute klont vochtige aarde omgeven door wortels. Het gaat hier om Prunus laurocerasus ‘Novita’, een laurierkers met een opgaande groeiwijze.
Ja en dat doen je dan maar met een kruiwagen, het is niet anders. Na zo’n klus heb je de fitnesstraining voor die dag al gehad, dat is dan weer een voordeel…

Ondertussen, aan het thuisfront:

Torre

 

Een zeer luie hond, die de stoel van het baasje verkozen heeft als hangplek. Mijn vrouw maakte de foto. Geen beter leven dan een hondenleven….

When will I be changed?

When will I be changed – from this devil that I am? Nogal een vraag, maar voor wie zijn eigen hart kent misschien geen loze vraag…

Josh Ritter zingt erover in onderstaand YouTube-filmpje, lekker langzaam en met een gospelorgeltje op de achtergrond.
En vanwege dat orgeltje is de link met wedergeboorte, een klassiek christelijk thema, gauw gelegd. Bij mij wel tenminste….

Zondag

Stervenskoud buiten vanochtend, de wind striemde mijn gezicht toen ik na het uitlaten van de honden terugliep naar huis.
Op het water van de vijver bij het park dobberden slobeenden, ik keek ernaar en kreeg het nóg kouder. Je hele leven doorbrengen op water, kil als de dood, hoe voelt dat?

aan het strand.jpg

’s Middags een wandeling op het Wassenaarse strand. We hoopten op luwte, maar kreeg in plaats daarvan een venijnige noordoostenwind voor de kiezen. De vrouwen op de foto zijn trouwens voorbijgangers, het hondje hoort bij ons en had geen last van de kou….

 

strandlopers

Bovenstaande strandlopertjes stonden – klein en nietig – wel een beetje te kleumen op de grens van zee en strand. Elke keer als een golf iets te dichtbij kwam schoven ze een klein stukje op richting het droge, maar verder bleven ze waar ze waren.