Buienlucht

Een buienlucht hangt boven het Westland, terwijl ik op de Zandmotor naar fossielen en overblijfselen van prehistorische dieren zoek.

De Zandmotor (tussen Ter Heijde en Kijkduin) bestaat uit opgespoten zand, afkomstig uit de Noordzee. Hierin bevinden zich overblijfselen uit de tijd dat de Doggersbank nog droog lag en bewoond werd door mensen en dieren. Het is een archeologische hotspot.

Ik heb helaas niets gevonden maar ben ook gespaard gebleven voor de regen. En ik was lekker buiten, da’s ook wat waard!

Klimaatverandering en mijn kustdorp

Zeewolfsmelk in de duinen bij Ter Heijde, naast de strandopgang Strandweg

Bovenstaande plant trof ik vandaag aan langs de opgang naar het strand in Ter Heijde. Ik dacht eerst dat het zeepostelein was, maar nee, het is zeewolfsmelk, een plant die vroeger vrij zeldzaam was maar die je nu steeds meer aantreft in het kale zand vlakbij zee.

En dat laatste feit heeft vermoedelijk met klimaatverandering te maken. De plant rukt op naar het noorden, met dank aan stijgende temperaturen.

Zeewolfsmelk heeft dikke, vlezige bladeren die goed bestand zijn tegen de uitdrogende werking van zeewind.
Hij hoort bij de Euphorbiafamilie, een plantengeslacht waar ook zulke uiteenlopende soorten als de kerstster en de Braziliaanse rubberboom toe behoren. Ze zijn bijna allemaal behoorlijk giftig…..

Nieuwe natuur

Van Dixhoorndriehoek, Hoek van Holland

Nieuwe natuur op Nederlands formaat, dat wil zeggen: klein, gecreëerd door mensen, sterk begrensd door bebouwing, door een weg, door fiets- en wandelpaden. Mensen met honden, zwerfvuil soms, alles wat géén natuur is….

Ik heb het over de Van Dixhoorndriehoek in Hoek van Holland, een lap duingrond recent verworven door het Zuid-Hollands Landschap, die grootse plannen heeft met het terrein. Lage stukken zijn onder water gezet in de hoop op de bijzondere flora en fauna van duinvalleien.

Een wandelroute (te downloaden op de website van ZHL) laat je in zo’n drie kwartier het hele terrein zien, maar er ís eigenlijk weinig te zien in deze tijd van het jaar, constateerde ik gistermiddag, los van de bloeiende wilgen bij het water en een paartje wilde eenden.

Koud hè?

Het koppel ooievaars wat sinds twee jaar in de oude boomgaard schuin achter mijn werkplek broedt, zag ik anderhalve week geleden voor het eerst dit jaar terug op het nest.

Maar net als de mensen beneden op de grond werden ze deze week overvallen door koning winter. Eén van de vogels stond van de week vroeg in de ochtend te kleumen op een lantaarnpaal bij het bedrijf naast mijn werkplek (foto boven). Hij/zij had het zichtbaar koud, de borstveren opgezet, een beetje in in elkaar gedoken.

De ander stond op het nest in dezelfde houding (foto onder). Toen de zon opkwam waren ze beiden vertrokken. Om te foerageren neem ik aan, om broodnodige brandstof voor het koude lijf te tanken.

Mijn achtertuin vanochtend

Stuifsneeuw, ijzige kou, bevroren violen en vogels op zoek naar voedsel, dankbaar profiterend van het gestrooide voer.

Roodborstje bij de voederplaats
Turkse tortel en huismus, idem
Besneeuwd appelboompje
Bevroren violen

De dag voordat de winter begon

De dag voordat de winter écht begon deed ik een rondje met de auto. Fietsenhandel De Bruin in Monster is er helemaal klaar voor:

Honderd meter verder bloeit in een voortuin een toverhazelaar dat het een lieve lust is, met gele slierten die uit bruine knoppen komen. Een winterbloeier die ik zelf ook in mijn tuin heb, maar bij mij gaan de bloemknoppen niet open. Heb ik weer…. 😦

Buiten Monster richting Den Haag staat eeuwenoud eikenhakhout knoestig tegen het duin aan. Die kromme eikenstammen met kale takken komen mooi uit in zwart-wit…

…..al is het groen van de verspreide hulststruiken onder de bomen mij zeker niet onwelkom. Toch nog een beetje kleur in de winter!

Puttertjes

Op een regenachtige, sombere dinsdagwintermiddag zag ik een troepje putters langs een akkerrand in de omgeving van ons vakantiehuis. Ze waren vermoedelijk uit op de zaden die nog overgebleven waren in de dode plantenstengels langs de akkerrand. Soms vlogen ze naar de bosrand aan de andere kant van het pad dat akker en bos van elkaar scheidde en zag je ze tussen de naalden van de grove dennen die daar stonden.

Het was eigenlijk te donker om de zoom van mijn camera te gebruiken. Toch maar wat geprobeerd, met bovenstaande resultaten.

Pierewaaien

Het zonnetje scheen hier in Ter Heijde vanmiddag, mooi weer om er even op uit te gaan. Met de auto naar Hoek van Holland gereden, geparkeerd dichtbij het strand en daarna te voet langs de beachvilla’s richting Noorderpier gelopen.

De honden genoten en wij ook. De zon schitterde mooi op het water van de Nieuwe Waterweg.

Nieuwe waterweg

Op de basaltblokken langs de pier zaten enkele tientallen strandlopertjes, dicht bij elkaar. Ze hadden gele poten en een gele snavel: dat moesten haast wel paarse strandlopers zijn, een soort die vooral in de winter op met name basaltblokken en andere stenige plekken te vinden is.

Paarse strandlopers

Er waren veel andere wandelaars op de pier en het strand, de meesten hielden enige afstand en de zeewind blies de eventueel aanwezige ziektekiemen weg.

Samen fourageren

Een paartje krakeenden duikt synchroon naar de bodem van de sloot, op zoek naar voedsel, om daarna weer boven te komen en samen verder te zwemmen.

Vanochtend nabij de Vlotwatering, een brede vaart achter Monster, waar eens de schuiten van tuinders voeren, beladen met tomaten, sla en andere producten uit de kas.

Herfst in drie foto’s

Een zilverreiger staat in de ochtendmist bij een sloot, in de hoop op een ontbijt.
Ganzen vliegen in V-vorm naar het zuiden.
Een aardhommel zit versuft op een straatje, nauwelijks nog in leven. Een hommelnest sterft in de winter uit, alleen jonge, bevruchte koninginnen overleven.