In de kerk

kerkmensen

 

Zondagochtend, achterin de kerk, iets voor tienen:

er zit een man van middelbare leeftijd met autisme, met naast hem
een iets jongere vrouw met schizofrenie en een verleden als kankerpatient. Twee banken ervoor een Belgische man zonder baan en weinig financiële middelen, met naast zich een vrouw met een fysieke en (lichte) mentale beperking.

Er komt een ouder echtpaar binnen met aan de hand hun kind, een man met een vrij ernstige vorm van Downsyndroom en een klompvoet. De vrouw naast de Belg zegt ‘Hé jongeman’ tegen hem, maar hij hoort het niet. Ze herhaalt het: ‘Hé jongeman’, maar hij heeft zich van haar afgewend. Zijn moeder hoort het wel en draait haar zoon om, wijst hem op de vrouw. De vrouw steekt haar hand uit en de man pakt hem aan, een beetje schutterig en onbeholpen. Dan keert hij zich weer om en hobbelt achter zijn moeder aan de kerk in…..

Gebrekkige mensen, getekend door het leven, daar op dát moment, op díe plaats. Levens die elkaar kruisen, voor even. Mensen die zich soms ontheemd voelen, maar hopen op een behouden thuiskomst, eens…..
Samen in de kerk met al hun herinneringen, frustraties en pijn. Een beetje liefde en – als het meezit – een klein beetje hoop.

Advertenties

Boer en natuur

permacultuurversusmonocultuur.jpg

 

We waren afgelopen week op vakantie in West Zeeuws-Vlaanderen. Een dijkhuisje in het buitengebied. Vanuit ons achterraam keek je uit op polderland met in de verte de dijk die de polder begrensde. Op die dijk stonden knotpopulieren in een lange rij, een markant gezicht.

Zeeuws-Vlaanderen: een open landschap waar boeren op de klei akkerbouw bedrijven – aardappelen, graan, bieten en andere gewassen die het op deze grond goed doen. Klei is vruchtbaar – een heel verschil met de schrale zandgrond in Oost-Nederland waar mijn roots liggen.

Maar net als daar gaat ook in Zeeuws-Vlaanderen de boer in de eerste plaats voor eigen gewin – logisch natuurlijk, want het is zijn brood. Maar dat gaat wel ten koste van de natuur, boeren zijn wat betreft slechte rentmeesters….
Want ik zag tijdens mijn vakantie agrariërs met een gifspuit achter hun tractor door het land rijden, en dat zag ik vaak! En op de akkers van diezelfde boeren – die vaak uit vele hectaren bestaan – groeide echt niets anders dan het hoofdgewas, geen enkele wilde plant, geen korenbloem, geen klaproos, helemaal niks! Onafzienbare rijen aardappels, keurig in het gelid; een uitgestrekt oppervlak met alleen maar graan zonder een onderbreking. Geen enkele variatie – een monocultuur.

En de natuur? Die trekt zich terug in de paar reservaten van het Zeeuws Landschap die her en der verspreid liggen. Reservaten die op zich heel mooi zijn, daar niet van, maar het is allemaal te weinig om de achteruitgang en verarming van het landschap te stoppen.

En ik vroeg me af of die boeren eigenlijk geen subsidie kunnen krijgen om meer natuur op hun land toe te laten, of gaat dat niet werken??

**** En zo moet het dus NIET: een link naar een artikel over agrarische subsidies. ****

 

 

Het Zwin

Het Zwin: een natuurgebied op de grens van Nederland en België. Een gat in de duinen, waardoor het zeewater tweemaal per etmaal landinwaarts stroomt. Water, zand, slikken. Vanaf het strand voorbij Cadzand-Bad loop je er naar toe; vanaf de dijk iets verderop heb je een mooi uitzicht over het gebied.

Het was bewolkt, maar droog toen wij er waren. En hoogwater. En heerlijk stil.

donderdag van bovenaf.jpg
Het Zwin: uitzicht vanaf de dijk
donderdag vogel in de lucht.jpg
Het Zwin: water, lucht, een streep land en een vogel. Het is net een aquarel!
donderdad visdieje.jpg
Het Zwin: visdiefje op een paaldakje
donderdag vogels op een kluitje.jpg
Het Zwin: scholekster op een kluitje, twee aalscholvers erboven
donderdag kokmeeuw.jpg
Het Zwin: kokmeeuw op het water

Zeeuwse natuur (3)

Natuurgebied De Blikken ligt niet ver bij ons vakantiehuis vandaan, in het poldergebied tussen Oostburg en Nieuwvliet. Het is een overblijfsel van de Tachtigjarige Oorlog toen delen van Zeeuws-Vlaanderen onder water werden gezet om de Spaanse vijand op afstand te houden.
Vanuit de twee kijkhutten langs de rand van het gebied kun je de vogels die in het waterrijke gebied verblijven, rustig bekijken.

dinsdag3.jpg
Vanuit de vogelkijkhut
dinsdag1.jpg
Foeragerende grutto
dinsdag2
Een kievit langs de kant

Verderop richting de zee ligt bij Nieuwvliet-Bad de Verdronken Zwarte Polder, het resultaat van een dijkdoorbraak lang geleden. Het bestaat uit kwelders, water, een stukje zandstrand en duinstruweel. Vanaf de dijk erlangs heb je een mooi uitzicht, een wandelroute door het gebied zelf gaat vaak over en door mul zand en is daarom niet echt een aanrader….

dinsdag6.jpg
Verdronken Zwarte Polder

 

dinsdag4.jpg
We kwamen Flappie tegen…;-)
dinsdag5.jpg
Een wilde roos langs het pad
dinsdag7.jpg
Wormenhoopje op het strand, voedsel voor de vogels
dinsdag8.jpg
Solitaire wandelaar

 

 

Zeeuwse natuur (2)

Ik had gisteren een foto van een kluut in Zuid-Beveland, maar in een natuurgebiedje op loopafstand van onze vakantiewoning in Zeeuws-Vlaanderen zag ik ze vandaag ook foerageren:

zondag1.jpg

Een heel mooi gebiedje, met een mooie kudde koeien die de boel begrazen, zodat het niet dichtgroeit:

zondag2.jpg

 

En in een populier achter ons vakantiehuisje zit een nest van een groene specht. Ik zag een oudervogel vliegen en hoorde de jongen lawaai maken – zo kwam ik er achter. Ik kon er een foto van maken toen een van de jongen zijn koppie omhoogstak. Ik moest sterk inzoomen voor het plaatje en hij is vrij onscherp, maar toch best aardig, zoiets.
Daarna heb ik het nest met rust gelaten, zoals het hoort.

zondag3.jpg

Zeeuwse natuur

Op weg naar ons vakantiehuis in Zeeuws-Vlaanderen vandaag even  aangelegd in Ellewoutsdijk, een pittoresk dorpje achter de Westerscheldedijk in Zuid-Beveland.
‘Inlaag 1887’ is een natuurgebied met veel water vlakbij het dorp. Vanaf de dijk kun je diverse soorten foeragerende vogels in het gebied prachtig zien. Hieronder een kleine selectie van al dat moois.

ellewoutsdijk6.jpg
Een kluut op zoek naar voedsel in het water
ellewoutsdijk3.jpg
Een bergeend en drie jonge kluten 
ellewoutsdijk5.jpg
Een koppel brandganzen met twee jongen
ellewoutsdijk7.jpg
Een bergeend in close-up
ellewoutsdijk2.jpg
Gezicht op Inlaag 1887 met op de achtergrond Ellewoutsdijk

Neger in een Mercedes

 

Ik zag gistermiddag op de terugweg van werk naar huis een neger in een Mercedes.
Het was een Mercedes CLK.
De neger had een petje op.

Ik dacht heel even, het flitste als het ware door mijn hoofd – ik zou me eigenlijk moeten schamen, maar ik dacht het tóch – ik dacht één moment: wat doet die neger met zo’n dure auto, waar betaalt-ie dat van? Zou-ie hem soms…..?

Kijk, en dat is nou een typisch vooroordeel van de blanke man en een belangrijke reden waarom mensen met een andere huidskleur het soms best moeilijk hebben in dit land. En dat ze zich ondanks alle mooie praat van politici en andere bestuurders, best vaak achtergesteld voelen. Want ze zijn in theorie gelijk maar worden de facto gediscrimineerd door de gemiddelde blanke Jan Modaal met zijn stereotypen en meninkjes over mensen met een ander achtergrond dan hijzelf.

En zo kan het gebeuren (en dat is een feit) dat een gemiddelde zwarte met een mooie auto bovengemiddeld vaak wordt aangehouden door de politie voor controle. Want de Hermandad bestaat veelal uit dezelfde blanke types als ik met dezelfde vooroordelen. Die dus net als ik een neger in een Mercedes/Audi/BMW/Volvo/Porsche/vul zelf maar in….niet helemaal vertrouwen en om die reden aan de kant zetten.

En ik denk, nee ik wéét dat dit hard en bitter moet zijn voor al die mensen met een kleurtje die niks kwaads doen, gewoon een baan en/of een gezin hebben en slecht behandeld worden op deze manier. Behandeld worden als een crimineel, terwijl ze dat niet zijn. Schrijnend onrechtvaardig is dat.

En daar doe ik dus aan mee….

‘Walk a mile in my shoes’ is een liedje over mensen die te snel oordelen en veroordelen.
Walk a mile in my shoes before you accuse, criticize and abuse’ zingt Otis Clay. Verplaats je in die ander, in zijn of haar positie, denk even na voordat je je oordeel velt en herzie dan je mening.
Een passend liedje voor deze blogpost.