Boer en natuur

permacultuurversusmonocultuur.jpg

 

We waren afgelopen week op vakantie in West Zeeuws-Vlaanderen. Een dijkhuisje in het buitengebied. Vanuit ons achterraam keek je uit op polderland met in de verte de dijk die de polder begrensde. Op die dijk stonden knotpopulieren in een lange rij, een markant gezicht.

Zeeuws-Vlaanderen: een open landschap waar boeren op de klei akkerbouw bedrijven – aardappelen, graan, bieten en andere gewassen die het op deze grond goed doen. Klei is vruchtbaar – een heel verschil met de schrale zandgrond in Oost-Nederland waar mijn roots liggen.

Maar net als daar gaat ook in Zeeuws-Vlaanderen de boer in de eerste plaats voor eigen gewin – logisch natuurlijk, want het is zijn brood. Maar dat gaat wel ten koste van de natuur, boeren zijn wat betreft slechte rentmeesters….
Want ik zag tijdens mijn vakantie agrariërs met een gifspuit achter hun tractor door het land rijden, en dat zag ik vaak! En op de akkers van diezelfde boeren – die vaak uit vele hectaren bestaan – groeide echt niets anders dan het hoofdgewas, geen enkele wilde plant, geen korenbloem, geen klaproos, helemaal niks! Onafzienbare rijen aardappels, keurig in het gelid; een uitgestrekt oppervlak met alleen maar graan zonder een onderbreking. Geen enkele variatie – een monocultuur.

En de natuur? Die trekt zich terug in de paar reservaten van het Zeeuws Landschap die her en der verspreid liggen. Reservaten die op zich heel mooi zijn, daar niet van, maar het is allemaal te weinig om de achteruitgang en verarming van het landschap te stoppen.

En ik vroeg me af of die boeren eigenlijk geen subsidie kunnen krijgen om meer natuur op hun land toe te laten, of gaat dat niet werken??

**** En zo moet het dus NIET: een link naar een artikel over agrarische subsidies. ****

 

 

Advertenties

Klimhortensia

De klimhortensia die ik zo’n twee jaar geleden tegen de muur naast de voordeur gezet heb, bloeit nu voor het eerst met grote, witte schermen. Een fraai gezicht, daar wordt een mens een beetje blij van!

klimhortensia.jpg
Close-up van mijn klimhortensia

In mijn wijk

In mijn wijk hier in Zoetermeer bloeien de boterbloemen op een hondenuitlaatveldje niet ver bij mijn huis vandaan. Ik ben er even in gelopen om onderstaande foto te maken. Mijn schoenen bleven hierbij poepvrij, een hele prestatie!  🙂

boterbloemweide.jpg
Boterbloemen tussen het gras

Er staan trouwens vooraan op het veldje drie hele mooie ratelpopulieren. Ze hebben van dat kleine, bijna ronde blad dat bij het minste zucht wind beweegt, ritselt, vibreert, oftewel: ‘ratelt’. Vandaar die naam dus. Hij wordt overigens ook wel ‘esp’ genoemd.

 

ratelpopulier
Enkele bladeren van de ratelpopulier. Foto: Wikipedia

Koninklijk wandelen

Vanmiddag een korte wandeling gemaakt op koninklijk landgoed De Horsten in Wassenaar. Van de parkeerplaats naar de Seringenberg in de verwachting daar bloeiende seringen aan te treffen. En we kwamen inderdaad niet voor niets, zie de foto’s hieronder. De seringenbloesem is wat bleek uitgevallen, maar dat komt waarschijnlijk door de felle zon en de kwaliteiten van de camera op mijn Samsung Galaxy XCover 4.

De Horsten1
De Seringenberg op landgoed De Horsten met theekoepeltje op de top…..wij vonden het te warm om naar boven te klimmen.
De Horsten5
De paden op, de lanen in…. We waren niet de enigsten die genoten van het mooie weer en de bloesem.

 

De Horsten3
Groene beuken, rode beuken en nog veel meer mooie bomen op De Horsten.

Muizenissen

We hadden een vetbol laten liggen in het vogelhuisje in onze tuin en daar is een muis heel blij mee….we zagen hem vanochtend door het woonkamerraam aan het ontbijt, ruim binnen bereik van mijn camera. Zolang hij in de tuin blijft en niet in huis komt, mag hij van mij zijn gang gaan!

muis1
Muis aan de maaltijd…
muis2
Iets verder ingezoomd: gespitste oren en een waakzame blik, voor even. Daarna ging hij verder met de vetbol.

Vogels op de vijver

Toen ik vanochtend de honden gingen uitlaten en bij de vijver kwam, leek het alsof de meerkoeten aan de overkant al aan het nestelen waren. Toen ik echter vanmiddag gewapend met camera terugging naar dezelfde plek, zat er een koppeltje wilde eenden, met de meerkoeten er losjes omheen (rechtsonder en linksboven):

eenden en meerkoeten.jpg

Het afgemaaide riet biedt overigens ook weinig bescherming tegen reigers die wel een jonge meerkoet lusten of tegen andere rovers….

Aan de andere zijde, in de grote vijver, dobberden drie kuifeenden op het water, twee mannetjes en een vrouwtje. De mannetjes, met hun karakteristieke zwart-witte verenkleed, staan hieronder op de foto, met de kop in de veren. Bij de voorste is het kuifje goed te zien. De foto is sterk ingezoomd.

kuifeenden.jpg

Lente

Een lauwe regen buiten. Het voelt gauw warm in je dikke trui met winterjas er overheen, zeker op de fiets. Ik hoor een roffelende specht in het park bij het uitlaten van de honden; op een andere dag in een ander deel van het park het ‘Hoe-hoe-hoe-hoe’ van de holenduif, voor het eerst dit jaar. En de meidoorns onder de bomen lopen al weer uit.

De narcissen komen nu snel boven de grond in mijn tuintje. Ik heb een klimroos geplant tegen de zijmuur van de buurwoning. Insecten vliegen op de laatste bloemen van de Viburnum ‘Tinus’, het lijken net wespen van een afstandje, maar het zullen wel zweefvliegen zijn.

Lente in Nederland: bloeiende narcissen onder een regenlucht. Maar zo’n dubbele regenboog is mooi!

 

Vroege bloei

kornoelje4
Bloeiende gele kornoelje langs de Meerzichtlaan in Zoetermeer

Deze gele kornoelje (Cornus mas) staat nu te bloeien in mijn wijk hier in Zoetermeer. Voor het maken van deze foto heb ik vanmiddag niet alleen de kou getrotseerd, maar ook de weigerachtigheid van mijn camera die moeite had met het scherpe winterlicht. Afijn, hij staat er toch op….

En binnenkort gaan de forsythia’s bloeien en dan is het écht lente!

 

kornoelje3
Close-up van de kornoeljebloemen

Buiten zitten

zon

Just for the record: ik heb vandaag, 16 februari, voor het eerst buiten gezeten in mijn tuintje op het zuiden, in het begin nog voorzichtig met mijn winterjas aan, maar later in de middag ging de jas zelfs uit.

De zon voelde al krachtig aan; een windvlaagje af en toe deed je beseffen dat het nog vroeg in het jaar is, maar koud werd het er niet van. Kauwtjes rumoerden in de bomen aan de overkant, een ekster zat dicht bij zijn nest in de grote populier een beetje te krassen en een koolmees zong. En sommige struiken in mijn tuin lopen al uit….

Ik wens de lezers van dit blog veel mooie, zonnige dagen zoals vandaag. Of om het op zijn Engels te zeggen:

have a nice day

En ja, het is misschien een waarheid als een koe, maar het kan geen kwaad om nog eens te vermelden:

vrijdag

Waarvan akte!

 

Buizerds

 

buizerd1

Ik hoorde twee buizerds naar elkaar roepen vanmiddag in het park. De vogels vlogen schuin boven me; eentje ging even in een populier zitten, een beetje verborgen voor mij, maar wel dichtbij. Het speet me dat ik mijn camera niet bij me had: door in te zoomen had ik misschien een mooi plaatje kunnen maken.

Tegenstrijdig is dat trouwens: ik vind een buizerd een mooie vogel, vooral als -ie boven je vliegt, met de vleugels gespreid en het kleurenpatroon op de onderzijde van de vleugels zichtbaar. Best een beetje majestueus, om een wat gezwollen uitdrukking te gebruiken.
Tegelijkertijd ben ik me er zeer van bewust dat een buizerd een roofvogel is, een schepsel dat zich in leven houdt ten koste van andere levende wezens: muizen, vogels, mollen, en wat hem nog meer voor de snavel komt. Prooidieren met een eigen levenswil, net als alle andere levende wezens, een lust for life die bruut afgesneden wordt het moment dat de buizerd zich op hen stort. Angst, pijn en bloed – een roofvogelsnavel die hun lijf aan flarden trekt in hapklare brokken vlees voor de maag van de buizerd.

Ik verfoei en verafschuw dat ‘Jagen en gejaagd worden’ wat de natuur beheerst. En tóch vind ik de natuur mooi. Tegenstrijdig is dat…..