Muizenissen

We hadden een vetbol laten liggen in het vogelhuisje in onze tuin en daar is een muis heel blij mee….we zagen hem vanochtend door het woonkamerraam aan het ontbijt, ruim binnen bereik van mijn camera. Zolang hij in de tuin blijft en niet in huis komt, mag hij van mij zijn gang gaan!

muis1
Muis aan de maaltijd…
muis2
Iets verder ingezoomd: gespitste oren en een waakzame blik, voor even. Daarna ging hij verder met de vetbol.
Advertenties

Vogels op de vijver

Toen ik vanochtend de honden gingen uitlaten en bij de vijver kwam, leek het alsof de meerkoeten aan de overkant al aan het nestelen waren. Toen ik echter vanmiddag gewapend met camera terugging naar dezelfde plek, zat er een koppeltje wilde eenden, met de meerkoeten er losjes omheen (rechtsonder en linksboven):

eenden en meerkoeten.jpg

Het afgemaaide riet biedt overigens ook weinig bescherming tegen reigers die wel een jonge meerkoet lusten of tegen andere rovers….

Aan de andere zijde, in de grote vijver, dobberden drie kuifeenden op het water, twee mannetjes en een vrouwtje. De mannetjes, met hun karakteristieke zwart-witte verenkleed, staan hieronder op de foto, met de kop in de veren. Bij de voorste is het kuifje goed te zien. De foto is sterk ingezoomd.

kuifeenden.jpg

Lente

Een lauwe regen buiten. Het voelt gauw warm in je dikke trui met winterjas er overheen, zeker op de fiets. Ik hoor een roffelende specht in het park bij het uitlaten van de honden; op een andere dag in een ander deel van het park het ‘Hoe-hoe-hoe-hoe’ van de holenduif, voor het eerst dit jaar. En de meidoorns onder de bomen lopen al weer uit.

De narcissen komen nu snel boven de grond in mijn tuintje. Ik heb een klimroos geplant tegen de zijmuur van de buurwoning. Insecten vliegen op de laatste bloemen van de Viburnum ‘Tinus’, het lijken net wespen van een afstandje, maar het zullen wel zweefvliegen zijn.

Lente in Nederland: bloeiende narcissen onder een regenlucht. Maar zo’n dubbele regenboog is mooi!

 

Vroege bloei

kornoelje4
Bloeiende gele kornoelje langs de Meerzichtlaan in Zoetermeer

Deze gele kornoelje (Cornus mas) staat nu te bloeien in mijn wijk hier in Zoetermeer. Voor het maken van deze foto heb ik vanmiddag niet alleen de kou getrotseerd, maar ook de weigerachtigheid van mijn camera die moeite had met het scherpe winterlicht. Afijn, hij staat er toch op….

En binnenkort gaan de forsythia’s bloeien en dan is het écht lente!

 

kornoelje3
Close-up van de kornoeljebloemen

Buiten zitten

zon

Just for the record: ik heb vandaag, 16 februari, voor het eerst buiten gezeten in mijn tuintje op het zuiden, in het begin nog voorzichtig met mijn winterjas aan, maar later in de middag ging de jas zelfs uit.

De zon voelde al krachtig aan; een windvlaagje af en toe deed je beseffen dat het nog vroeg in het jaar is, maar koud werd het er niet van. Kauwtjes rumoerden in de bomen aan de overkant, een ekster zat dicht bij zijn nest in de grote populier een beetje te krassen en een koolmees zong. En sommige struiken in mijn tuin lopen al uit….

Ik wens de lezers van dit blog veel mooie, zonnige dagen zoals vandaag. Of om het op zijn Engels te zeggen:

have a nice day

En ja, het is misschien een waarheid als een koe, maar het kan geen kwaad om nog eens te vermelden:

vrijdag

Waarvan akte!

 

Buizerds

 

buizerd1

Ik hoorde twee buizerds naar elkaar roepen vanmiddag in het park. De vogels vlogen schuin boven me; eentje ging even in een populier zitten, een beetje verborgen voor mij, maar wel dichtbij. Het speet me dat ik mijn camera niet bij me had: door in te zoomen had ik misschien een mooi plaatje kunnen maken.

Tegenstrijdig is dat trouwens: ik vind een buizerd een mooie vogel, vooral als -ie boven je vliegt, met de vleugels gespreid en het kleurenpatroon op de onderzijde van de vleugels zichtbaar. Best een beetje majestueus, om een wat gezwollen uitdrukking te gebruiken.
Tegelijkertijd ben ik me er zeer van bewust dat een buizerd een roofvogel is, een schepsel dat zich in leven houdt ten koste van andere levende wezens: muizen, vogels, mollen, en wat hem nog meer voor de snavel komt. Prooidieren met een eigen levenswil, net als alle andere levende wezens, een lust for life die bruut afgesneden wordt het moment dat de buizerd zich op hen stort. Angst, pijn en bloed – een roofvogelsnavel die hun lijf aan flarden trekt in hapklare brokken vlees voor de maag van de buizerd.

Ik verfoei en verafschuw dat ‘Jagen en gejaagd worden’ wat de natuur beheerst. En tóch vind ik de natuur mooi. Tegenstrijdig is dat…..

Dode vos

dode vos
Dode vos in close-up, een verkeersslachtoffer

We gingen naar mijn moeder in Twente vandaag, mijn vrouw en ik. Op het punt waar een uitloper van de Sallandse Heuvelrug de weg kruist, zag ik een dode vos liggen langs de kant, vermoedelijk aangereden door een auto. Ik remde af, draaide iets verderop de parallel lopende en vrijwel autoloze ventweg in, reed terug naar de plek des onheils en laadde daar de vos in de achterbak van mijn voertuig, zulks tot duidelijk ongenoegen (om niet te zeggen afgrijzen) van mijn gade….

Op mijn smartphone checkte ik later de prijs van het laten prepareren van een vos: 495 euro volgens deze website….dat is mij veel te duur! En Staatsbosbeheer bleek na telefonisch contact hem/haar ook niet te willen: ze hadden er al genoeg….

Dus heb ik het beest bij thuiskomst in mijn achtertuin begraven, na eerst nog even een foto gemaakt te hebben voor deze blog. Rust zacht, vosje!

Een klein zwammetje

De oranje druppelzwam is een piepklein paddenstoeltje die je uitsluitend op dood hout vindt. Het lijken inderdaad net oranje druppeltjes, zoals een aantal van deze zwammetjes bij elkaar op een afgestorven takje zitten. Hoveniers en andere groenmensen noemen het ook wel ‘vuur’ of ‘het vuur’.

Hieronder een foto van deze paddenstoeltjes op mijn werkplek. Ik vond ze vandaag op een paar afgevallen takjes op de grond tussen de beuken. Het gefotografeerde takje was zo’n 5 – 10 cm groot.
De foto heb ik gemaakt met mijn mobieltje. Macro-fotografie met een telefoon dus!

oranje druppelzwam

Winter

De sneeuw is weer weggesmolten, de kou voor even uit de lucht. Hieronder nog een paar foto’s van een winters Westerpark en twee tuinvogels.

 

winter 2017 00
Alles is wit en grijs. Op sommige momenten – met name als het sneeuwt – lijken hemel en aarde in een te vervloeien.
winter 2017 2
Terwijl het roodborstje in mijn vogelhuisje zijn honger stilt…..
winter 2017 33.jpg
….wacht de vink op het randje van de schutting ongeduldig op zijn beurt.

 

November

 

november.jpg

November

Het regent en het is november
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.

En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.

De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is alengs geen onderscheid
Meer tussen dove herinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.

Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan de tijd;
Altijd november, altijd regen,
Altijd dit lege hart, altijd.

J.C. Bloem