De blues


Ik had de blues gisterochtend. Zó donker buiten toen ik op weg ging, het licht leek niet te willen komen. Alsof de jongste dag was aangebroken. Regen die tegen mijn voorruit spatte, nul-komma-nul procent zin om naar mijn werk te gaan. Is de blues een geldige reden voor ziekmelding??

Bij aanvang van de werkzaamheden gelijk wat muziek opgezocht, als een Saul die snarenspel verlangt om zijn demonen te verdrijven. Meer bluesy dan Chris Smither kan bijna niet en Spotify heeft gelukkig verschillende albums van deze Amerikaanse zanger klaar staan voor me. Het weer bleef slecht, de stemming verbeterde enigszins.

Hieronder zingt Chris Smither een liedje van Bob Dylan: It takes a lot to laugh it takes a train to cry.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s