The case of the starving stranger


norman rockwell
The golden rule – Norman Rockwell

Elke 3 seconden sterft een kind van de honger, een feit dat wel is aangeduid als een casual holocaust. Onze reactie daarop is door de historicus Thomas L. Haskell geanalyseerd in zijn case of the starving stranger. Die casus gaat als volgt: Ik weet dat morgen in de straten van Bombay een arme sloeber zal sterven. Ik zou vandaag het vliegtuig kunnen nemen en morgen die onbekende vreemdeling kunnen redden. Dat ik dat niet doe, is een noodzakelijke voorwaarde voor zijn dood: als ik hem wil redden, zou hij blijven leven.

Waarom blijf ik desondanks thuis? Ik ken heus wel de gulden regel dat je je naaste moet liefhebben als jezelf, en als ik zelf daar in de straten van Bombay zou liggen, zou ik maar wat graag zien dat iemand me te hulp schoot. Intussen blijf ik hier zitten en en voel ik niet meer dan een ‘speldenprik van schuldgevoel’. Misschien ook doordat ik vanwege allerlei soorten van technologische vooruitgang ook op afstand dingen kan doen. Toch is dat beetje schuldgevoel waarschijnlijk meer dan ik zou hebben gehad vóór de uitvinding van de televisie en het vliegtuig. Met die uitvindingen is ook het morele universum waarin we leven veranderd.

Uit: Herman Vuijsje – Tor hier heeft de Heer ons geholpen, Uitgeverij Contact, 2007

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s