De dag dat God gehandicapt werd


Het is kwetsbaar om je met een woord te associëren dat veel voor een ander betekent. Neem twijfel. Als ik aangeef dat ik soms twijfel, kan de ander reageren met: maar dát bedoel ik niet met mijn twijfel – ík twijfel écht.

Discriminatie is er ook zo een. Wie aangeeft zich gediscrimineerd te voelen, kan zomaar teruggekaatst krijgen dat ‘ie niet huilie-huilie moet doen.

‘Gehandicapt’, daar wil ik het over hebben. Een woord dat sommigen het liefst willen uitbannen. Beperkt, moeten we zeggen. Of liever nog kansrijk. Het is met een heel aantal andere woorden in een hoekje gezet. Zo, ga jij je maar schamen. Was je mond. Dat soort dingen zeiden we vroeger. Toen we nog heel dom waren.

Toch ga ik het gebruiken. Van eufemismen genezen we niet. Het zijn keizers zonder kleren.

Een van de belangrijkste spirituele ontdekkingen die ik de laatste jaren heb gedaan, is dat we allemaal gehandicapt zijn. Vervang gerust in je hoofd dat woord door beperkt of kansrijk of voor mijn part kaassoufflé, als je maar begrijpt wat ik bedoel. We zijn allemaal van een schitterende complexiteit en originaliteit, én we zijn allemaal ergens onderweg gewond geraakt. We sneuvelen ons leven lang.

Dit besef doet mijn hart kloppen en mijn bloed vloeien als ik een medemens ontmoet. Ik zie dat we allebei met ons been slepen. Onze hersenen hebben allebei zo hun tics. Het is behelpen en aanmodderen en hinken.

Dit is een van de redenen waarom ik Jezus adoreer. De centrale christelijke ontdekking valt zo samen te vatten: God werd in Jezus gehandicapt. Ik denk dat God me deze termen wel vergeeft. Jezus heet al lang een ‘vloek’.  Zo’n God heeft geen eufemismen nodig.

God is alleen de titel God waard als hij alles kan wat hij wil. En toen verbond hij zich aan die ene unieke geschiedenis van een Joodse man. Dat is nogal een overgang. Zoiets als een mens die verlamd raakt en met één oog nog net kan knipperen. Zoals Jean-Dominique Bauby, hoofdredacteur van de Franse Elle, verfilmd in The Diving Bell and the Butterfly. Of zoals Sam Galesloot, die trouwens in DWDD zijn leven nog een 9 komma 7 gaf.

God ‘gaf zijn goddelijkheid op’, staat er dan in oude taal, en ‘nam de gestalte aan van een slaaf’. God werd een Jean-Dominique Bauby, een Sam Galesloot. Een jou, een mij.

Jezus is God die zich in alle uithoeken van het leven waagt. Zelfs in die gore stinkende rotput van de dood. Zo’n God kan ik wel vertrouwen.

Overgenomen van Zinvloed.nl

 
Advertenties

Een gedachte over “De dag dat God gehandicapt werd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s