Kort verhaal


In onderstaand verhaal van Koos van Zomeren zit eigenlijk alles. Het komt uit de bundel De bewoonde wereld die ik onlangs voor 1 euro bij een kringloopwinkel kocht. Er stond geen titel boven.

In de verte fonkelt nog een kerktoren, verder wordt de stad doffer en doffer. Hier en daar verdicht het laatste daglicht zich tot een meeuw, die naar zijn slaapplaats drijft.
Je kijkt uit over de lengte van een grachtje: zwart water, brokkelige kademuren en vergeelde bomen. Twee mannen staan te bekvechten in een deuropening; hun houding maakt althans een weinig vriendschappelijke indruk. Verderop staat een auto stil met knipperende achterlichten. Uit een zijstraat komt een vrouw met het kinderzitje vol boodschappen.
Het raam is stoffig.
In de vensterbank liggen schelpen van exotische stranden; mooie kleuren, ingenieuze vormen, maar volstrekt verlaten. Aan de muur hangt een klok met de juiste tijd, een ijsbeer met een geslagen zeehond, een jongetje met een grappige soldatenmuts en een kalender met een bruisende bergbeek. Water stroomt naar zee, het leven naar de dood – dat is waarschijnlijk alles.

Koos van Zomeren (1990)

NB: De ‘conclusie’ helemaal op het eind laat ik voor rekening van de schrijver….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s