Home » Dingen van alledag » Verschrikkelijke ikke

Verschrikkelijke ikke


verschrikkelijke ikke

Soms strompel ik door het leven als een hoogbejaarde zonder rollator. Traag in alles – in werk, vrije tijdsbesteding en liefde. Pratend in mezelf en tegen mezelf. Hopeloos in mezelf gekeerd en menselijk gezelschap verfoeiend. Liever alleen solitair dan eenzaam in het gezelschap van anderen.

Vaak zijn mijn honden dan de enigsten die me nog een beetje kunnen opbeuren, met hun ongecompliceerde en onvoorwaardelijke affectie.

En als ik in zo’n stemming nadenk over de slechte gewoonten van medereizigers op de levensweg, over de krenkingen van anderen in het recente verleden of langer geleden, wordt ik vanzelf boos. Want ik vergeet bijna niets, mijn geheugen is té goed. Ik zou bijna wensen licht dementerend te zijn, dan verdwenen die pijnlijke herinneringen misschien.

Maar de pijnlijkste herinneringen van alle zijn de herinneringen aan de momenten waarop ikzelf  faalde tegenover de anderen, waarop ik een mens te kort deed, on-menselijk handelde of reageerde. Ja, dan zou ik graag een deletetoets in mijn lichaam of geest willen bezitten om die dingen te wissen uit mijn bovenkamer.
Maar helaas: het menselijk geheugen is geen computer….

Advertenties

One thought on “Verschrikkelijke ikke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s