Home » Zoetermeer » Zondag 4 mei 2014

Zondag 4 mei 2014


boy in the striped pyamas  Ik word ’s ochtends wakker gemaakt middenin een droom, een droom die snel vervaagd als ochtendnevel op een warme dag. ‘Als we naar de kerk willen, moeten we er zo uit’, zegt ze.
Na het ontbijt laat ik de honden uit. Fluitenkruid bloeit uitbundig langs mijn route. Ik zie een duivennest in de oksel van twee takken in een populier. Hopelijk wordt het niet ontdekt door roofvogels.

Ik heb niks passends om aan te trekken naar de kerk, maar ga toch. In mijn shabby plunje schuif ik in een zijbank, vriendin naast me. Een beamer projecteert de teksten van de te zingen liederen op de muur, maar ik krijg een stijve nek van het omhoog kijken en zoals altijd zingt de gemeente te hoog voor me. Ik kan er niet bij en brom maar wat mee. Zo zijn er wel meer dingen waar ik niet bij kan…..

….en sommige van die dingen grijpen diep in en kleuren je wereld grijs, maar zijn helaas te persoonlijk voor een blogpost.

Aan het eind van de dienst zingen we staande drie coupletten van het Wilhelmus, omdat we vandaag en morgen onderdrukking en bevrijding herdenken.
Na de euforie van die meidagen in 1945 moest er hard gewerkt worden om het land op te bouwen. En nu hebben we welvaart, maar echt vrij zijn we niet: het moderne leven met al zijn prikkels en verleidingen slokt ons op en bindt ons aan het aardse, aan het stof. We zijn hardleers en vervallen telkens in dezelfde fouten.

’s Avonds nemen we deel aan de dodenherdenking in het parkje vlak achter de kerk. De burgemeester spreekt over vrijheid en legt een krans bij het monument in het park. We zijn twee minuten stil en daarna leggen kinderen van de plaatselijke scoutinggroep nog een aantal kransen. Het muziekkorps speelt Abide with me en enkele andere liederen. Een leerlinge van een basisschool draagt een gedicht voor. Ik krijg het koud en wil naar huis.

Thuis is er warme koffie en een film op Net 5: The Boy In The Striped Pyjamas. Over de vriendschap tussen twee jongens – de zoon van een Duitse kampcommandant en een Joods jongetje uit hetzelfde kamp. Nog nooit een film gezien die zo dramatisch afliep: beiden eindigen in de gaskamer.
We laten de honden nog even uit en gaan daarna naar bed.

(Onderstaande uitvoering van Abide with Me is de afsluiting van een Britse dodenherdenking een paar jaar geleden. indrukwekkend….)

Advertenties

2 thoughts on “Zondag 4 mei 2014

  1. I’m not sure exactly why but this weblog is loading very slow for me. Is anyone else having this problem or is it a problem on my end? I’ll check back later and see if the problem still exists. gdfkdgeedeba

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s