Home » Dingen van alledag » Bladblazerblues

Bladblazerblues


Het is herfst en dus weer de tijd voor de Mannen Met Bladblazers – een jaarlijks wederkerend fenomeen, al mag je wat mij betreft voor ‘fenomeen’ ook ‘ergernis’ lezen.
Blad harken en op een hoop vegen doen we tegenwoordig niet meer – alles moet en zal mechanisch gaan want alles moet en zal snel gaan en die spieren in ons lichaam reserveren we liever voor gebruik in de sportschool.

Schuin achter de kwekerij waar ik werk, ligt een oude boerderij, inmiddels verkocht en verbouwd tot yuppenpaleisje. Er hoort een boomgaard bij en een oprijlaan met bomen ernaast. Al dat loofhout geeft natuurlijk een hoop blad en op dinsdagmiddag komt dan ook de tuinman met zijn bladblazer orde op zaken stellen.
Heel logisch, maar ík mag op mijn naastgelegen werkplek ‘meegenieten’ van het irritant zeurende en jankende geluid van de blazer en dat een paar uur achter elkaar. Zelfs tijdens de koffiepauze binnen kan ik het apparaat nog horen. Mag dit eigenlijk zomaar?

En dan moet ik op woensdag naar Stoephout, een appartementencomplex met een grote tuin annex parkbos, in onderhoud bij ons bedrijf. Ik tref daar twee collega’s van me, die mij opgewekt meedelen dat ze blad gaan blazen. Ik mag ondertussen het bospad aanharken, een klusje dat minder romantisch is dan het misschien klinkt: pal naast het bos loopt een drukke weg en er zijn momenten dat ik het verkeer niet alleen duidelijk hoor, maar zelfs kan ruiken.
En dan is er ook nog die aannemer die bij een woning direct aan de overkant van de weg aan de slag gaat met een lawaaiapparaat. Het klinkt een beetje als een bladblazer en het is minstens zo irritant. Mag ik een beetje stilte, alstublieft?

Tot slot nog een aardige column uit de Weekkrant over ditzelfde onderwerp:  Help, de bladblazers komen

 

Advertenties

5 thoughts on “Bladblazerblues

  1. Vorige week was onze buurman bezig met een bladblazer. Het duurde de hele ochtend (voor 2 vierkante meter tuin!). Wat bleek: door alle regen bleven de blaadjes vastgeplakt op de grond liggen. Dan denk ik: doe wat anders met je tijd! Er ligt bij hem nu nog net zoveel als bij mij.
    Groetjes,

    Wies.

  2. Ik heb een klere hekel aan bladblazers, ik kan met op maat gemaakte geluiddempende oordoppen en een koptelefoon op het ‘tergende gejank’ van die dingen nog steeds horen. Ik vind dat ze aan een geluidsnorm zouden moeten voldoen. Dit artikel is van 2012 en we zijn twee jaar later en de winkels liggen honderden van die rotdingen in dozen op klanten te wachten soms tegen afbraakprijzen. De ironie wil zoals Wies de Bruin al zegt dat het natte blad of het heggenknipsel nauwelijks met een bladblazer is te ruimen en men rustig uren bezig is om op volle kracht met loeiende motor enige beweging in de massa te krijgen. Ik heb zelf waargenomen dat een buurman het blad op zijn oprit naar de erfafscheiding blies en de buurman kwam om het blad weer terug op zijn oprit te blazen. Mensen waar zijn we mee bezig? Mag het wat minder dat lawaai in de wereld, ik word er gek van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s