Symbiose


Symbiose: anemoon en clownsvis

Ik ben momenteel aan het lezen in een heel mooi vormgegeven en uiterst leerzaam boek. Het heet Het boek van de natuur en het bevat bijdragen van verschillende christen-auteurs, die elk op hun eigen wijze met behulp van tekst en/of foto’s getuigen van hun bewondering voor de Schepping.

Onderstaand fragment las ik gisteravond en het trof me meteen. Een gevoel van ‘dit is misschien wel heel belangrijk’ en ‘zo heb ik het nog nooit bekeken’ en ‘iets waardevols geleerd’.

Survival of the fittest?

Het is tegenwoordig gebruikelijk om de natuur te zien als een strijd. Dat heeft deels te maken met een onjuiste uitleg van de evolutietheorie, waarbij er teveel nadruk ligt op het onderlinge gevecht om te overleven. Dit mede onder invloed van een liberaal wereldbeeld waarin alle individuen concurrenten van elkaar zouden zijn, en door de focus van media op conflicten, waardoor bijvoorbeeld natuurdocumentaires zich voornamelijk richten op prooi versus roofdier.
De term ‘survival of the fittest’ betekent echter ‘het overleven van de meest passende’ en niet ‘…van de sterkste‘, zoals het meestal wordt vertaald.
Dat opent andere perspectieven. Dan blijkt ook dat er naar verhouding in de natuur nauwelijks gevochten wordt. Er wordt bijvoorbe
eld veel meer tijd besteed aan spelen, knuffelen en luieren. Maar vooral aan samenwerken: directe of indirecte symbiose.
De aarde is een plek waar de clownvis anemonen beschermt en vice versa. Waar garnalen de grond schoonmaken voor de grondel, en deze de garnaal met een tikje van zijn staart waarschuwt voor gevaar. Waar de krokodil zo ongeveer de bodyguard is van de plevier, en die op z’n beurt zijn tanden schoonmaakt.
Waar bijen het stuifmeel van bloemen verspreiden, maar daarvoor honing terugkrijgen. Waar mensen een thuis zijn voor miljarden darmbacteriën (we hebben er meer dan eigen cell
en in ons lijf) en die helpen ons weer voedsel te verteren. Waar miljarden bomen ons zuurstof geven en wij dan in ruil – o nee….
Geen enkel dier kan zonder andere dieren. Geen enkele plant kan zonder andere planten. Alles hangt met elkaar sam
en. Hier reflecteert het leven de Drie-eenheid die ook een symbiose is, en is het een uitnodiging aan de mens mee te doen.

Auteur: Reinier Sonneveld
Uit: Het boek van de natuur, René Fransen en Reinier Sonneveld(redactie),
uitgeverij Buijten en Schipperheijn Motief – Amsterdam, 2011

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s