Zwerven of settelen?


Vorige week woensdag heb ik gewerkt rond Stoephout, een service-appartementencomplex in Wassenaar. Direct achter de woningen ligt een grote tuin, die mijn collega’s en ik een onderhoudsbeurt mochten geven.
Glooiende gazons met vrijstaande bomen, een fraaie bloemenborder, een waterpartij met fontein en daarachter een wandelbos zorgen voor een woonbeleving op hoog niveau (ik klink als een makelaar die een woning aanprijst, maar goed). Aan dat woongenot hangt trouwens wel een prijskaartje: de servicekosten per appartement per maand zijn ongeveer gelijk aan mijn nettosalaris…..

Het zijn vooral senioren die Stoephout bevolken – mensen met een bovenmodaal pensioen, die hier genieten van hun oude dag. Overal wordt voor gezorgd: er is een maaltijdservice, stomerij en apotheek komen langs, er is een winkeltje en twee huismeesters staan 24 uur per dag klaar voor de bewoners.
Een onbezorgde oude dag, niks meer te wensen. Of is het allemaal toch minder mooi dan het lijkt?

Ik heb net het boek ‘De gezongen aarde’ van Bruce Chatwin uit. Ik schreef er al eerder over in deze blogpost. Een fascinerend verslag over de Aboriginals in Australië en hun zwerfcultuur, hun absolute onverschilligheid voor persoonlijk bezit en hun liefde voor het land. Terwijl ik aan het werk was in de tuin van Stoephout, dacht ik hier over na en trof me opnieuw de eenvoud van het bestaan van deze mensen, en het contrast met de manier waarop wij leven. Gesetteld in onze Vinexhuizen of in een luxueus serviceappartement als we ouder zijn, het materialisme dat ons aankleeft als een tweede huid, onze onrust, onze eenzaamheid en ontevredenheid. Zou je eigenlijk niet beter af zijn als je alles verkocht en ging reizen? Zou je niet veel vrijer en gelukkiger worden?

Ook Bruce Chatwin heeft hierover nagedacht en is tot de conclusie gekomen dat het nomadenbestaan de natuurlijke staat van de mens is. ‘De natuurlijke selectie (God) heeft ons geschapen voor een leven van periodieke reizen door een verzengend landschap van doornstruiken of woestijn. (…..) Grazige weiden gaan ons vervelen, bezittingen putten ons uit en een gerieflijk onderkomen wordt een gevangenis.’
Door zich permanent te vestigen op een vaste plaats haalde de mens zich een hoop ellende op de hals, is kort samengevat zijn boodschap.

Ik ben opgegroeid met de bijbel. Dit boek vertelt direct aan het begin hoe de eerste mensen – Adam en Eva – van God een eigen plek kregen om te wonen, een paradijstuin, waar het goed toeven was. Het ging mis toen de man en zijn vrouw zich afkeerden van God en als straf daarvoor verdreven werden uit het paradijs. Adam en Eva werden zwervers.
Later, veel later werd Abraham geroepen door God met de belofte van een eigen land voor zijn nakomelingen. Hijzelf  zou echter dit land nooit zien, maar tot zijn dood een nomade blijven. Deze man wordt wel ‘De vader aller gelovigen’ genoemd en is een voorbeeld voor christenen – alleen blijkbaar niet in zijn zwervend bestaan, want ook christenen settelen zich maar al te graag.

Wat er allemaal niet door je heengaat tijdens het werk in een tuin…..

Zwerven of settelen: een belangrijk onderwerp, dat de kern van mijn bestaan raakt. Moeilijk om onder woorden te brengen wat ik voel en bedoel. Misschien kom ik er later nog eens op terug.

Advertenties

Een gedachte over “Zwerven of settelen?

  1. Leven blijft rondkomen in cirkels. ’s Morgens ga ik van huis in de wetenschap dat ik altijd weer terug zal komen. Maar ik ben dan ook niet zo’n zwerver.
    Ja, ik voel mij thuis.
    Vrolijk of treurig alle gevoelens komen thuis ook tot zijn recht.
    Bemoedigende groet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s