Home » Dingen van alledag » Zaterdag

Zaterdag


Op mijn volkstuin was het gistermiddag dankzij een fris windje goed toeven – totdat er een aggregaat gestart werd op een naastgelegen tuinencomplex en mijn Poolse overbuurman met een elektrische heggenschaar in de weer ging. Geluidshinder, irritatie, de idyllische rust ruw verstoord. Ik heb mijn boeltje gepakt en ben naar huis gevlucht.

Op mijn wandeling met de hond door het Rode Kruisplantsoen vanochtend zie ik twee bonte spechten in een boom en even wordt ik blij. Alsof het niet op kan met de natuur hoor ik tien meter verder een karekiet in de rietkraag langs een vijver. Hij wordt bijna overstemd door het verkeer op de Segbroeklaan, de drukke weg die langs de groenstrook loopt.
Om half negen is het al warm buiten, dat belooft wat voor de rest van de dag! Ik hoop op regen, morgen of maandag – voor mijn volkstuin, voor de boeren, de bomen in de straat, de struiken in het plantsoen. En ook voor de kwekerij in Wassenaar waar ik werk, al vind ik met de hand water geven geen vervelende klus.

Om elf uur mijn moeder opgepikt op Den Haag Centraal. ‘Het was vol in de trein,’ zegt ze, ze is 1e klas gaan zitten om nog een plaats te hebben, het mocht van de conducteur. We rijden naar mijn woning. Koffie met koek, praten over familie, vroeger, mijn werk, vakantie, de kerk en meer. Soms vallen er gaten in het gesprek, dan staar ik naar buiten in de vage hoop daar een gespreksonderwerp te zien liggen. Na het middageten met broodjes en yoghurtdrank breng ik haar terug naar het station, ze gaat door naar mijn zus in Leiden en van daar uit later terug naar Twente.

En ik sla de rest van de middag stuk met internet en de krant, alle deuren en ramen geopend om elk zuchtje wind op te vangen.

bonte specht

Advertenties

3 thoughts on “Zaterdag

    • Als je met zijn tweeën bent, voelt een stilte al gauw ongemakkelijk aan. Het voelt onnatuurlijk aan, alsof praten de meest natuurlijke situatie is.

      Het vage idee dat ik ongezellig ben als ik zwijg. Dat ik niet leuk ben, moeilijk voor anderen, beetje vreemd misschien.

      Mijn moeder is de gast, ik de gastheer. de gastheer moet zorgen dat zijn gast een prettige tijd heeft en dat lukt niet als je zit te zwijgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s