Troosteloos Zoetermeer


Ik ben afgelopen zaterdag poolshoogte wezen nemen in Zoetermeer, de derde stad van Zuid-Holland. Ik wilde wel eens zien of het daar beter wonen is dan in mijn huidige residentie.
Wel, misschien lag het aan het druilerige weer, maar het viel me eerlijk gezegd erg tegen.

Zoetermeer is een vreemde stad: het heeft nauwelijks een geschiedenis. Een nederzetting die bedacht is op tekentafels, om Den Haag te ontlasten. Het heeft geen hart, geen duidelijke structuur en vanuit de auto oogt het als een chaos van bebouwing en bebording. Een kakofonie van rondwegen, randwegen, hoofdwegen, zijwegen en woonerf-irritante verkeersdrempels-kronkelwegen.
En de wijken hebben geen namen maar nummers, heel praktisch misschien maar ook erg onpersoonlijk.

woningen in Rokkeveen

In de wijk Rokkeveen waar ik enkele te koop staande woningen  ging bekijken, hadden de straten kleurrijke namen: Sneeuwwit, Grasgroen, Azuurblauw …..En dat terwijl de enige kleur die ík kon waarnemen, grijs was….
De wijk is aangelegd in de jaren ’90 van de vorige eeuw en mist elke uitstraling en allure. Veel te veel woningen op een te klein oppervlak, zo lijkt het. De huizen ogen goedkoop en de tuinen bij de huizen zijn van postzegelformaat. Er is geen duidelijke ordening, de wijk heeft geen hart waar alle straten als vanzelf naar toe leiden. Je voelt je een beetje verloren, verdwaald.

De Vinex-wijk Oosterheem (mijn volgende bestemming) is deels nog in aanleg, en lijkt tamelijk willekeurig neergekwakt te zijn in de polder tussen Zoetermeer en Benthuizen. Een verzameling huizen die op de tekentafel misschien mooi oogde, maar in de praktijk een soort Almere in het klein is.
Alsof een ruimteschip met marsmannetjes op die plek geland is en de inzittenden ervan besloten om hier hun kolonie te vestigen.
Voor het gevoel ver verwijderd van de rest van Zoetermeer, met een randweg die je eerst helemaal moet afrijden om de wijk in te kunnen. Weinig groen, op enkele troosteloze plantsoentjes met veel onkruid en hondenpoep na.
Het spoor van Randstadrail kronkelt zich door een deel van de wijk en de mensen die daar wonen kunnen elke 10 minuten een lightrail trein voorbij zien komen. En veel meer dan dát gebeurt er volgens mij ook niet in Oosterheem. Een depriwijk – op werkdagen vermoedelijk overdag uitgestorven, op een paar huismoedertjes met kind en enkele hondenwandelaars na.

Dus dit is het moderne wonen: onpersoonlijke nieuwbouw die elke uitstraling mist. Wijken zonder hart met als gevolg dat de bewoners geen hart voor hun wijk hebben. Niks om je mee te identificeren, niks om trots op te zijn en je voor in te spannen. Verveling en vandalisme bij de jeugd als resultaat. De maandelijkse aflossing van de hypotheek als hoogste levensdoel bij de ouders. Dieptriest en troosteloos. Nederland in de 21e eeuw.

Oosterheem in aanbouw
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s