Wachten en winterwerk


De vorst ligt op het land, de boomkwekerij oogt koud en stil vanochtend. Ik zit in de kantine te wachten op werk, op een vracht compost die ik dan vervolgens met een kruiwagen uit kan rijden over een braakliggend stuk grond. Het onkruid groeit niet meer nu het zo koud is en de klusjes zijn ook op. Wachten dus, tot de vrachtrijder komt. In de tussentijd voel ik me doelloos, onnut en een beetje schuldig.

De tijd kruipt traag voorbij, de minuten verglijden bijna hoorbaar. Verglijden, maar waar naartoe: de afgrond, de vergetelheid, het kerkhof van de tijd? Waar blijven al die minuten, uren en dagen?

Wachten – de tijd doden met koffie en de krant. De laatste bevat de gebruikelijke opsomming van narigheid, menselijk falen, geldgebrek, winst en verlies in de sport, plus voortschrijdend milieubederf en de onmacht of onwil van regeringen daar structureel iets aan te doen. Als je de krant uit hebt en weglegt, weet je vaak al nauwelijks meer wat je hebt gelezen. Je hebt je nieuwsgierigheid bevredigd, je hebt als een voyeur in de levens van anderen gegluurd en, zoals gezegd, de tijd gedood. Je had die tijd veel beter kunnen besteden door een goed boek te lezen of een eenzame ziel te bellen, maar wie maakt die keuze? Wie heeft de moed om te breken met ingesleten gewoontes en patronen? Ik niet – maar is het nog niet of nooit niet?

Ik gooi buiten wat broodkruimels neer, voor de roodborstjes die zich altijd weer laten zien als je bezig bent. Vanmiddag even langs de dierenspeciaalzaak, vetbollen en zaad kopen. Ik zie drie buizerds boven me, zwevend in de winterlucht.

Collega’s van de hoveniers afdeling van het bedrijf komen langs, ze hebben planten bij zich voor de kwekerij en ik heb even wat te doen. Met de spitschop breek ik de bevroren bovenlaag van de grond open en zet de nieuwe aanwinsten in de grond.

De compost arriveert aan het einde van de ochtend. De verveling voorbij en het is werk waarbij je redelijk warm blijft, al zijn een dikke jas, een muts en handschoenen onmisbare attributen.

Advertenties

2 gedachtes over “Wachten en winterwerk

  1. Ik kan mij de tijd nog herinneren van het schoonmaken van rozenbottels.
    Het schoonmaken, slijpen en repareren van het handgereedschap hoorde daar ook bij.
    Het uitrijden van overjarige stalmest of compost is altijd lekker om warm te worden.
    Vriendelijke groet uit Amsterdam-ZuidOost

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s