Vooroordelen


Ik zag in de krant 2 kinderfoto’s naast elkaar. Het kind op de linkerfoto droeg een voetbalshirt, het kind aan de rechterkant was overduidelijk een meisje – meisjeskleding, meisjeshaar en meisjesogen. Mijn automatische gedachte was toen: dan zal het andere kind wel een jongen zijn.

Het was niet zo. Het kind met het voetbalshirt aan was het tweelingzusje van het meisje rechts…

In het bijbehorende artikel stond iets over een experiment: tijdens een college op een universiteit moesten studenten van hun docent luisterden naar het gehuil van 2 baby’s, David en Dana genoemd. Baby David huilde boos, concludeerden de studenten en baby Dana bang. De docent verklapte daarna dat ze 2 keer naar dezelfde baby hadden geluisterd en hun interpretatie berustte derhalve op vooroordelen.

In bovenstaande voorbeelden gaat het over vooroordelen met betrekking tot de seksen, over hoe jongens/meisjes eruit zien of zich (behoren te) gedragen. Maar er zijn natuurlijk andere voorbeelden te noemen en laat ik dan maar dicht bij huis blijven:

*ik zie een donker gekleurde man op straat, zijn haar in rasta-look, behangen met kettingen en in wilde kleding en ik denk onwillekeurig: oppassen, gevaarlijk, crimineel; misschien beter om er met een boogje omheen te lopen.

*ik zie een dikke Turkse vrouw lopen in een lange soepjurk, omzwermd door kleine kinderen en ik voel een soort minachting, pure vijandschap bijna, geen enkel respect. Dat is ook een vooroordeel: iemand afwijzen die uit een andere cultuur komt en er anders uitziet dan wat jij als normaal beschouwd. Omdat hij of zij er ‘verkeerd’ uitziet en niet bij mijn groep hoort, is het niks – zoiets. Terwijl je die persoon niet eens kent!

Andere mensen zien mij lopen en denken: het is niks. Kijk dat gezicht met die bril eens, dat magere postuur, die kleding. Je merkt het vaak aan hun blik (blikken zeggen heel veel!), of hun lichaamstaal op het moment dat ze je passeren. Afkeuring en afwijzing, in een fractie van een seconde, terwijl ze je niet kennen, niet weten hoe je echt bent. Een levensgroot vooroordeel, gebaseerd op uiterlijke kenmerken. Pijnlijk, vreselijk pijnlijk, het verpest je dag.

Omdat ik dus uit ervaring weet hoe vooroordelen voelen, doe ik mijn best om in ieder geval te voorkomen dat anderen iets merken van mijn gedachten over hen. Oogcontact vermijden is een probaat middel daarbij. Kijk de andere kant op – blijf in je eigen wereld en laat die voorbijganger in zíjn wereld. Kijk altijd neutraal, ook als er net een leuke herinnering bij je opkomt. Een lachje dat om je mond speelt kan tot pijnlijke misverstanden leiden en misschien die ánder zijn dag verpesten…

Advertenties

Een gedachte over “Vooroordelen

  1. Pingback: 2010 in statistieken « Jan Jaap

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s