The remains of the day


Vrijdag 5 maart, de laatste werkdag van de week, bijna weekend: hoe moeilijk kan dat zijn? Antwoord: moeilijk, erg moeilijk. Vooral als je al vier dagen erop hebt zitten met veel fysiek inspannend werk en die laatste dag is van hetzelfde laken een pak.

Ik begon vanochtend met het uitrijden van 13 kruiwagens koemest – best pittig (zo’n kruiwagen stront weegt wel wat), maar in principe te doen. Daarna arriveerde mijn collega en ging de dag kapot. We moesten ongeveer 100 grote en vooral zware coniferen over rul zand naar een klaarstaande container sleuren, ze daarna optillen over het randje van de container en ze op hun plaats binnen in het ding zetten. Geen werk voor mij, te inspannend, te zwaar: ik zweette over heel mijn lichaam toen we klaar waren, zelfs op plekken waarvan ik niet wist dat ik er kón zweten. Alsof ik de marathon had gelopen, zo voelde ik me.

Het volgende klusje was veel minder zwaar. Gevolg: het transpiratievocht koelde af onder mijn kleren en ik kreeg het koud, erg koud. Slechts een graad of vier vandaag en een kille wind, daar blijf je dan niet warm bij. Daarna opnieuw een intensief karweitje: het uitgraven van een aantal diepwortelende planten. Weer zware inspanning, weer te zwaar voor mij, gelukkig dit keer maar kort. De dag kwam echter niet meer goed – stront op mijn kleren; de baas die voor de zoveelste keer langskwam; in de lunchpauze bijna bovenop de kachel zitten en nog koud; een mistroostig gevoel, stress, boosheid, opstandigheid.

De balans: een mislukte, vervelende, ziekmakende dag, met de sterke neiging om weg te lopen en de boel de boel te laten. Ik heb het niet gedaan, maar veel scheelde het niet. Toen ik na afloop naar huis reed (strontlucht in de auto) begon het te regenen. Nu twee dagen vrij, twee dagen voor mezelf. Te weinig eigenlijk.

Lichtpuntjes: geen problemen in de omgang met mijn collega en de regen viel viel niet onder werktijd (had ook nog gekund: zwaar werk doen en daarbij nat worden). Toch een verloren dag, al met al.

Advertenties

3 gedachtes over “The remains of the day

  1. Hoi Jan-Jaap. Je beschrijft deze vrijdag als een gevecht met het werk. Maar wel een waar voor mij slechts één echte overwinnaar uit kan worden gedistilleerd. En dat ben jij! Want om met zoveel strijd uiteindelijk de eindstreep te halen verdient lof. Ik hoop dat je na die twee dagen weekend toch weer fris de week bent gestart.

    Gr. Henk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s