Verandering is een belangrijke constante in de levens van mensen en stilstand is vaak achteruitgang. Verander van werkkring of van woonplaats, start een nieuwe hobby of een studie en kijk: alles wordt nieuw!
De tijden veranderen ook en Bob Dylan zong daar in de jaren 60 al over. The times they are a-changin’ is een legendarisch liedje dat echter in de uitvoering van Keb’ Mo’ nóg indrukwekkender klinkt:
Als liefhebbend eigenaar van een hond ben ik geïnteresseerd in poëzie over deze viervoeters.
Ik kende het liedje Bugler van The Byrds al, over een Amerikaanse jongen en zijn bluetick hound. Toen ik echter op YouTube ging zoeken ontdekte ik nog een Byrds-nummer over een hond. Het heet Old Blue en er zit een mooi filmpje bij:
http://www.youtube.com/watch?v=jbuQDqnMebk
Als een lezer van deze blog meer liedjes weet, hou ik me aanbevolen!
Symbiose: anemoon en clownsvis
Ik ben momenteel aan het lezen in een heel mooi vormgegeven en uiterst leerzaam boek. Het heet Het boek van de natuur en het bevat bijdragen van verschillende christen-auteurs, die elk op hun eigen wijze met behulp van tekst en/of foto’s getuigen van hun bewondering voor de Schepping.
Onderstaand fragment las ik gisteravond en het trof me meteen. Een gevoel van ‘dit is misschien wel heel belangrijk’ en ‘zo heb ik het nog nooit bekeken’ en ‘iets waardevols geleerd’.
Survival of the fittest?
Het is tegenwoordig gebruikelijk om de natuur te zien als een strijd. Dat heeft deels te maken met een onjuiste uitleg van de evolutietheorie, waarbij er teveel nadruk ligt op het onderlinge gevecht om te overleven. Dit mede onder invloed van een liberaal wereldbeeld waarin alle individuen concurrenten van elkaar zouden zijn, en door de focus van media op conflicten, waardoor bijvoorbeeld natuurdocumentaires zich voornamelijk richten op prooi versus roofdier.
De term ‘survival of the fittest’ betekent echter ‘het overleven van de meest passende’ en niet ‘…van de sterkste‘, zoals het meestal wordt vertaald.
Dat opent andere perspectieven. Dan blijkt ook dat er naar verhouding in de natuur nauwelijks gevochten wordt. Er wordt bijvoorbeeld veel meer tijd besteed aan spelen, knuffelen en luieren. Maar vooral aan samenwerken: directe of indirecte symbiose.
De aarde is een plek waar de clownvis anemonen beschermt en vice versa. Waar garnalen de grond schoonmaken voor de grondel, en deze de garnaal met een tikje van zijn staart waarschuwt voor gevaar. Waar de krokodil zo ongeveer de bodyguard is van de plevier, en die op z’n beurt zijn tanden schoonmaakt.
Waar bijen het stuifmeel van bloemen verspreiden, maar daarvoor honing terugkrijgen. Waar mensen een thuis zijn voor miljarden darmbacteriën (we hebben er meer dan eigen cellen in ons lijf) en die helpen ons weer voedsel te verteren. Waar miljarden bomen ons zuurstof geven en wij dan in ruil – o nee….
Geen enkel dier kan zonder andere dieren. Geen enkele plant kan zonder andere planten. Alles hangt met elkaar samen. Hier reflecteert het leven de Drie-eenheid die ook een symbiose is, en is het een uitnodiging aan de mens mee te doen.
Auteur: Reinier Sonneveld
Uit: Het boek van de natuur, René Fransen en Reinier Sonneveld(redactie),
uitgeverij Buijten en Schipperheijn Motief - Amsterdam, 2011
Via de website bol.com kwam ik op het spoor van Home Academy, een club die hoorcolleges op mp3 en cd aanbiedt. Beschikbaar zijn gesproken teksten over geschiedenis, kunst en cultuur, religie, biografieën over bekende personen en meer.
Heel interessant: ik heb een stukje beluisterd van een hoorcollege gegeven door de bekende Maarten van Rossem, waarin hij de geschiedenis van de mensheid in vogelvlucht behandeld, en ik vond het erg boeiend. En het gebruik van het woord ‘God’ als stopwoordje daarbij zij hem voor deze keer vergeven…..
Vier uur luisterplezier kost op cd 35 euro, op mp3 is het 27,50. Het webadres is: https://www.home-academy.nl/
Bijzonder weinig energie deze week, en dat terwijl het de eerste nieuwe werkweek na de kerstvakantie was. Geen goed begin van 2012, dat constante gevecht tegen de vermoeidheid bij alles wat ik doe, dat lood in mijn benen en dat verlangen om mezelf ziek te melden en thuis in bed te kruipen. En dat terwijl mijn taak voor deze week mest kruien was – fysiek tamelijk inspannend werk, ook dat nog!
Donderdagmiddag zat het er eindelijk op en kon ik uit gaan rusten.
Die cursus cultuurgeschiedenis van de N.T.I. waarvoor ik me opgegeven had, bleek een miskoop te zijn: twee niet al te dikke lesboeken die je helemaal zelfstandig, zonder begeleiding, door moet werken en dat kost dan bijna 400 euro!! Ik heb de cursus daarom gelijk teruggestuurd.
Druk met kleine dingen: een auto die naar de garage moest, waardoor ik een dag lang alleen voetmobiel was; een aquariumpomp die onverwacht stuk ging en daarbij voor stress zorgde.
Die kleine dingen slokken je soms op en beheersen je leven. Je zou het anders willen, maar dat lukt helaas vaak niet.
Life is what happens to you while you’re busy making other plans (en dat went nooit).
Een wens van mij voor alle lezers van deze blog....
Een nieuw jaar met nieuwe kansen, beproevingen, lief en leed. Mijn vakantie zit er bijna op, volgende week maandag begin ik weer op de kwekerij.
Een nieuw jaar, een nieuw contract. Ik ga 34 uur in de week werken (6 uur meer dan vorig jaar) en mag in verband daarmee vanaf nu een dag in de week meedraaien in het tuinonderhoud bij de hoveniersafdeling van ons bedrijf.
Een goed voornemen voor 2012: een studie oppakken. Daarom heb ik mezelf gisteren opgegeven voor de schriftelijke cursus Cultuurgeschiedenis van de N.T.I. (info hier). Voor de dagen dat ik vrij ben en de avonden dat ik, na het werken, energie over heb om te studeren. En ook om mijn ouder wordende hersencellen in conditie te houden, want die gaan volgens een recent onderzoek na je 45e levensjaar rap achteruit.
Een nieuw jaar in een nieuwe plaats: Zoetermeer. Nieuwe energie door jezelf los te rukken van die oude plek in Den Haag, die bovenwoning die té vertrouwd werd en die straat en buurt waar ik allang op uitgekeken was.
Mijn nieuwe tandarts valt niet tegen, met mijn nieuwe huisarts moet ik nog kennismaken. Een andere dierenarts voor mijn hond heeft geen haast, Torre is gezond genoeg.
Hij hangt bij mij thuis aan de muur in mijn woonkamer: het Cowboys’ Prayer van onderstaande afbeelding:
De tekst van dit gebed spreekt me aan, ik herken iets van mezelf erin.
Het ongebonden zijn, maar niet ongelovig. Meer van de natuur dan van kerken houdend. Maar wel afhankelijk zijn van God, al besef ik dat veel te weinig en heeft ongeloof te vaak de overhand.
Een mooi gebed, een goed gebed – en daarom hangt het bij mij aan de muur.
Lees deze bijdrage op de site natuurbericht.nl en verwonder u over de schoonheid van de natuur! Het gaat over een vliegje dat bij gevaar zijn vleugeltjes omhoog steekt, als een pauw die zijn veren toont. En daarom heet hij dus de pauwvlieg en hij is kort geleden voor het eerst in Nederland gesignaleerd.
Is ie niet mooi? De pauwvlieg, gefotografeerd in Nederland door Ben Hamers
Een koude wind vandaag, a touch of winter, zogezegd.
En toch zie ik al een enkele hazelaar bloeien in het bos
en enkele bloeiende madeliefjes in het gras.
Binnenkort openen zich ook de katjes aan de elzenbomen.
En: de kortste dag hebben we alweer gehad, het gaat de goede kant op.
Mensen met zware hypotheken en/of grote gezinnen zijn vanochtend vast weer aan het werk gegaan…..in het Balijbos is het in elk geval rustig, alle ruimte voor mij, mijn gedachten en mijn hond.
De Balij oogt als een nogal verwilderde hoek polderbos, met veel dood hout en kale stammen. Een onderontwikkeld stuk natuur, zo voelt het, maar misschien bedriegt de schijn?
‘s Middags blijkt dat al de mensen die ik hierboven noemde niet naar hun job maar massaal naar Intratuin zijn gegaan, omdat daar alle kerstrotzooi kerstspullen met 40% korting verkocht worden.
Arme ik: ik wilde alleen maar even iets ruilen en een paar plantjes voor mijn aquarium kopen. Het zweet breekt me uit tussen die hordes consumenten met winkelwagentjes, kinderen en totaal geen haast.
Vakantiestress in een tuincentrum.
Als het om kerst gaat draait tegenwoordig alles om eten en drinken en luxe, iets dat me mijlenver de keel uithangt. Voor mij daarom geen kerstdiner, ik neem wel een diepvriespizza of iets vergelijkbaars.
Vandaag kreeg ik van mijn werkgever als kerstgeschenk een fles drank en 100 euro handje contantje.
Die fles zal ik waarschijnlijk ooit nog wel eens wel soldaat maken. Van dat geld heb ik inmiddels de helft overgemaakt naar de stichting Voedselbanken Nederland. Voor al die mensen die deze dagen van een voedselpakket afhankelijk zijn. Als een soort statement, een gebaar – voor mezelf en voor wie dit leest.
Zondagochtend in Zoetermeer.
Een zelfgenoegzame rust
en alles ademt welvaart.
Eenden langs de watergang
die zich door de wijk slingert.
Aan de overkant tuinen met hard – houten vlonders,
FSC-keurmerk als doekje voor het bloeden
van de regenwouden, de ontheemde indianen.
Een afbeelding van de Hubble ruimtetelescoop van een nieuwe ster in wording.
De ster staat iets onder het midden van de afbeelding. De blauwgekleurde gebieden links en rechts zijn wolken waterstofgas, die door het materiaal dat de ster uitstoot, in beweging gebracht worden en verhit tot een temperatuur van 10.000 graden Celsius. De bruine gebieden daar omheen bestaan voornamelijk uit stof.
Een mooi filmpje op de website van de Hubble telescoop demonstreert de geboorte van deze ster en licht het verder toe. Hieronder de link:
De vereniging PAS komt op voor volwassenen met autisme. Hun nieuwsbrief van december is via onderstaande link te lezen.
http://downloads.pasnederland.nl/nieuwsbrieven/2011/2011-12.pdf
Buizerd op een boomtak
in het Westerpark,
vanmiddag.
Groot, bruin, onbewogen.
Tot ik te lang blijf stilstaan
en hij wegvliegt.
Mooi he?
