Wie gelooft er in spoken?

 

Het spookt in het Gelderse Huissen, tenminste als we dagblad Spits van donderdag 26 november j.l. moeten geloven. In Huis Binnenveld, een 400 jaar oud landhuis met een verleden, zouden zich allerlei onverklaarbare dingen voordoen: een piano die spontaan begint te spelen,  voetstappen die hoorbaar zijn op de bovenverdieping terwijl daar niemand is, vreemde geluiden onder de vloeren en deuren die uit zichzelf open en dicht gaan.

Het oude pand, dat volgens Spits ‘omhuld wordt door sinistere nevelen’, zou een bewogen geschiedenis kennen. In 1770 brak de dijk van de nabijgelegen rivier, waardoor Huissen overstroomde. Tweehonderd mensen vonden hierbij de dood. In de oorlog werd er in het huis een Duitser doodgeschoten en zo is er meer.

Emile Ratelband, de goeroe van het positieve denken, kocht Huis Binnenveld enige tijd geleden, maar beleefde er weinig plezier aan. Hij en zijn echtgenote kregen ruzie met de buren, een brandbom werd bij hun naar binnen gegooid en dan nog al die vreemde geluiden…..Op aandringen van zijn vrouw zette hij het huis te koop en Johan Vlemmix, koningshuis-bewonderaar en zelf verklaard feestnummer, hapte toe. Vlemmix vertelt in Spits wat er gebeurde toen hij het huis voor de eerste keer ging bekijken:

‘Het was net of iets probeerde mij tegen te houden. Toen ik in de auto stapte, ging mijn navigatiesysteem kapot. In het straatnamenboek van een benzinestation stonden alle plaatsen, behalve Huissen! Die pagina’s waren eruit gescheurd. Vervolgens kreeg ik een klapband en kwam vier uur te laat aan. Later kreeg ik ook nog ruzie met Ratelband over de verkoop. Het voelde echt alsof ik het niet mócht kopen.’

Vlemmix maakte al snel dezelfde dingen mee als de vorige eigenaars: onverklaarbare geluiden, pianospel enzovoorts. Hij laat zich voorlopig nog niet bang maken. ‘Ik ben van plan om hier een keer te overnachten, kijken wat er dan gebeurd.’

Je kunt zo’n kranteartikel natuurlijk afdoen als onzin en er van uitgaan dat voor alle verschijnselen een logische verklaring is, maar is dat ook zo?

Wie gelooft er in spoken? Bestaan ze echt of zijn ze slechts het produkt van fantasie en een overspannen verbeelding?

Is het onchristelijk om aan dit soort dingen geloof te hechten? Spoken kunnen niet bestaan, want de menselijke ziel  verhuist na de dood naar een andere wereld – waar/niet waar?

Ik ben voor een diepgaand onderzoek naar de onverklaarbare verschijnselen in het spookhuis van Vlemmix – met op alle verdiepingen camera’s en andere detectieapparatuur. Misschien komt er wat uit….

Nanowrimo: klaar!!

Nanowrimo 2009 is begonnen en dat betekent: schrijf in de maand november een boek van tenminste 50.000 woorden. Dat is ongeveer 1700 woorden per dag……

Ik ging vanochtend over die magische 50.000 woorden grens heen. Mijn verhaal is nu af en telt 50.308 woorden.

Je kunt het nog steeds lezen via onderstaande link:

Over een man en een olifant – pdf bestand

Wie ben ik?

Wat voor mens ben ik eigenlijk? Ben ik een post-moderne hedonist, een kosmopoliet, een moderne burger   of behoor ik bij een van de andere categorieën uit het schema hierboven?

Op de website www.motivaction.nl kun je een test doen waaruit dit duidelijk wordt. Het heet de Mentality-test en bestaat uit een aantal vragen. Afhankelijk van de antwoorden die je geeft, wordt je ingedeeld bij één van de voornoemde groepen.

Natuurlijk gelijk de test gemaakt. De uitslag ging naar mijn emailadres, dus ik kon niet wachten om mijn mailbox te openen - waarna een flinke domper mij wachtte:

Ik behoor bij de traditionele burgerij. Dat zijn mensen die – ik citeer – ‘moralistisch, plichtsgetrouw en op de status-quo gericht zijn en die vasthouden aan tradities en materiële bezittingen’.

Huh? Wie? Ikke? Mezelf eigenlijk altijd als een tikje rebelse buitenbeender beschouwd. Iemand die kritisch tegenover het beleid van de overheid staat . Iemand die zich betrokken voelt bij het milieu en de derde wereld. Iemand die de consumptiemaatschappij afwijst en niks heeft met Ikea.

Blijk ik al die tijd mezelf voor de gek gehouden te hebben: ik ben gewoon een brave burger, meer niet. Vroeger, ooit, lang geleden misschien wel eens idealen gehad, maar door de jaren heen vermoedelijk eelt op mijn ziel gekregen. Ouder geworden en behoudender – want zo gaat dat nu eenmaal. Piet Modaal, Jan Doorsnee,  Jan Jaap ??

Het is wel even slikken als je zo’n boodschap krijgt, maar het leven gaat door. Ik ben trouwens niet van plan om bij de eerstvolgende kamerverkiezingen op Balkenende, Bos of Rutte te stemmen, dus zo burgerlijk ben ik nou ook weer niet……

Schrale troost, trouwens.

(met dank aan www.erkaslan.wordpress.com)

 

Vergeten….

Ik ben deze week dankdag vergeten – die eeuwenoude, oerchristelijke traditie om in het najaar (als de oogst van het land is) God te bedanken voor alle zegeningen.

Het is niet dat ik niet gezegend ben geweest, afgelopen jaar. Ik leef nog, heb geen ernstige ziekte gekregen, voel me beter dan ooit en heb m’n leven weer een beetje op de rails.

Reden genoeg om te danken, maar kerkgang is op dit moment een beetje te hoog gegrepen voor mij – dus laat ik die dienst op woensdag lopen en vergeet vervolgens dankdag helemaal.

Niet goed- maar God danken kan en moet natuurlijk elke dag. En die ‘dagelijkse dankdag’ is misschien wel belangrijker dan die ene dag in het jaar.

Naar de tuin

Naar mijn volkstuin geweest – vanochtend en een deel van de middag. De ligusterheg nog één keer geknipt. Daarna blad geharkt. In totaal heb ik 3 kruiwagens knipsel en blad naar de stort gebracht.

Het was rustig op het volkstuinpark. Het leek wel of de meeste andere tuinbezitters al klaar waren met de herfstklusjes en thuis bij de kachel zitten te wachten op het voorjaar. Wel zo prettig voor iemand als ik: geen afleiding, geen andere mensen die op je letten, of met wie je rekening moet houden. Altijd zo verwarrend als ik op het pad iemand anders tegenkom: hoe gedraag ik me, moet ik hem/haar groeten, wat moet ik doen??

tuinfuchsia

 De tuinfuchsia bloeit nog volop. Hij had een zware klap gehad van de vorst de afgelopen winter, heeft zich daar langzaam van hersteld en is nu op zijn mooist. Een feest om te zien. De rozen zijn nu wel uitgebloeid, de vaste planten in de border zijn  aan het afsterven. Nu is de tijd om te planten en te verplanten: de planten gaan in winterrust en zijn daardoor minder kwetsbaar als in het voorjaar. Ze zullen bovendien niet gauw verdrogen als je ze nu plant: de grond is nat genoeg.

Terwijl ik aan het werk was, zag en hoorde ik overal om me heen roodborstjes. Waren ze in de zomer vertrokken naar elders en zijn ze nu terug, of hielden ze zich eerder gewoon stil? En waarom zingen ze in de herfst? Zijn het mannetjes die hun territorium verdedigen?

De zon scheen vanochtend. Dat is een soort onverdiende genade: mooi weer in de herfst. Iets waar je eigenlijk geen recht op hebt en waar je ook niet meer op rekent. Heerlijk om dan bezig te zijn in je tuin. Toen ik klaar was, trok de lucht dicht en was het met het mooie weer gedaan……..